KOPPKO

Odpowiedz z Małopolskiego Urzedu Wojewódzkiego na list do Prezydenta w sprawie niemerytorycznego składu komisji konkursowej na dyrektora Bunkra Sztuki

2010-08-11T16:28:00.000+02:00

nic ciekawego - to że zgodne z prawem to wiemy, pisaliśmy o tym. Odpowiedz w zasadzie nie na temat ale dziękujemy za korespondencje

ODPOWIEDZ Z URZĘDU MARSZAŁKOWSKIEGO MAŁOPOLSKI W SPRAWIE SKŁADU KOMISJI KONKURSOWEJ NA DYREKTORA BUNKRA SZTUKI

2010-08-06T19:13:00.000+02:00

DZIĘKUJEMY ZA POPARCIE!!!!

DOWÓD NA BETON! - podsumowanie działań na rzecz przejrzystości w Polityce Kulturalnej Krakowa pomiędzy KOPPKK a UMK

2010-07-20T15:09:00.004+02:00

ODPOWIEDZ Z URZĘDU MIASTA KRAKOWA, NA PISMO W SPRAWIE SKŁADU KOMISJI KONKURSOWEJ W CELU PRZEPROWADZENIE KONKURSU NA DYREKTORA GALERII SZTUKI WSPÓŁCZESNEJ BUNKIER SZTUKI TO DOWÓD NA BETON!

GŁOWĄ MURU NIE PRZEBIJESZ

ROZMOWA ZE ŚCIANĄ BYŁABY SKUTECZNIEJSZA I Z PEWNOŚCIĄ ZACHOWAŁABY WYŻSZY POZIOM INTELEKTUALNY niż KORESPONDENCJA Z URZĘDEM DS. KULTURY KRAKOWA.

Sytuacja jest załamująca, siąść i płakać, to kolejne polskie przysłowie, nasuwające się w trakcie czytania odpowiedzi Pana Filipa Berkowicza - pełnomocnika Prezydenta Miasta Krakowa ds. kultury, na list wysłany przez KOPPKK w którym to piśmie, komitet zwraca uwagę na niemerytoryczny skład komisji, która wyłonić ma droga konkursu dyrektora krakowskiej instytucji Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki.

Dlaczego z urzędnikami wydziału kultury (w tym wypadku Krakowa, ale podejrzewam że ta sytuacja nie jest wyjątkiem), nie da się prowadzić ludzkiej korespondencji? Dlaczego na list w którym poruszany jest watek ewidentnie domagający się rozważenia, dialogu, refleksji że mimo iż prawo i ustawy zostały zachowane to jednak z uwagi na cel i wagę sprawy warto te ustawy i prawo wykorzystać lepiej, odpowiedź jest prosta, pełna ducha „świętej” administracji zachowująca wszelkie wymogi szanowności i wyrazów szacunku, lecz zupełnie nie adekwatna do problemu o jakim mowa?

Jestem pewna że skuteczniejsze dla sprawy byłoby chodzenie na piwo i przy tej okazji „załatwianie demokracji”z urzędnikami - notabene opiekunami wspólnego dobra, niż kulturalne pisanie do nich listów zachowując przy tym wszystkie wymogi proceduralne a przede wszystkim przejrzystość! Załączony poniżej do tego bloga list, jest ewidentnie dowodem na to, iż korespondencja z Urzędem, to tylko tracenie czasu, marnotrawienie papieru, dawanie zarobić poczcie polskiej i producentom tuszu do drukarek.

Chodzenie na piwo, okazuje się że jest bardziej dla nich bezpieczne bo nie muszą silić się na wysoką kulturę osobistą, bo wiadomo że jak się wspólnie piwo pije to jest się na równi głupkiem i wszystko co się powie jest wysyłane w kosmos bez żadnych konsekwencji a przede wszystkim dowodów i jest przejrzyste ale inaczej

Smutna to prawda. „Głową muru nie przebijesz” zwłaszcza gdy mur jest z mocnego betonu a twoja głowa to nie wiertarka ni betoniara, nie kilof ani traktor, a wrażliwe, pełne dobrych intencji dialogu i współpracy kresomózgowie.

Jednak chyba nie o Kulturę okazuje się tutaj urzędnikom chodzi - o co dokładnie? Nie ma co spekulować. Jedno jest pewne że jeśli nie wiadomo o co chodzi, to chodzi albo o pieniądze albo o władze, i w tym wypadku z pewnością nie o współpracę.

Zachęcam do literatury, wystarczy rzucić okiem na dwa listy o których powyżej mowa:

1- list do Prezydenta Miasta Krakowa link tutaj

2- odpowiedź w tej sprawie od Pana Filipa Berkowicza, pełnomocnika do spraw kultury w Krk link tutaj:

http://inicjatywa2009.blogspot.com/2010/07/odpowiedz-z-umk-od-pana-filipa.html

oczywiście z wyrazami szacunku

Marta Deskur

Odpowiedz z UMK od pana Filipa Berkowicza- pełnomocnika Prezydenta Miasta Krakowa ds. Kultury

2010-07-20T15:00:00.000+02:00

Dyrektorem może być tylko dyrektor - Dorota Jarecka

2010-07-20T14:55:00.002+02:00

czytaj cały tekst

Relacja na żywo- konkurs na dyrektora BUNKRA SZTUKI

2010-07-18T11:56:00.000+02:00

Postanowiłam podać do wiadomości publicznej fakty związane z konkursem na dyrektora Bunkra Sztuki, ponieważ uczestniczyłam w nim i nie zostało mi przekazane, że dotychczasowe elementy konkursu, których zaznałam, zostały obdarzone klauzulą tajności.
czytaj dalej

List AICA w sprawie CSW Toruń

2010-07-15T09:58:00.000+02:00

czytaj!!!

LIST PREZESA SEKCJI POLSKIEJ AICA W SPRAWIE PRZEBIEGU PROCEDURY KONKURSOWEJ DOTYCZACEJ WYBORU DYREKTORA GALERII BUNKIER SZTUKI W KRAKOWIE

2010-07-15T08:39:00.000+02:00

Szanowny Pan
Prof. Jacek Majchrowski
Prezydent Miasta Krakowa
Pl. Wszystkich Świętych 3-4
31-004 Kraków
Wielce Szanowny Panie Prezydencie !
Sekcja Polska Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki AICA, zrzeszająca krytyków i kuratorów sztuki współczesnej w Polsce, z uwagą obserwuje przebieg procedury konkursowej dotyczącej wyboru dyrektora Galerii Bunkier Sztuki w Krakowie.
W związku z powołaniem komisji konkursowej, na mocy Zarządzenia Prezydenta Miasta Krakowa nr 1474/2010 z dnia 24 czerwca 2010 roku (z późniejszymi zmianami na mocy Zarządzenia Prezydenta Miasta Krakowa nr 1652/2010 z dnia 7 lipca 2010 roku), chcielibyśmy podkreślid, iż - o ile nie zgłaszamy zastrzeżeo co do kwestii proceduralnych - uważamy, że w składzie komisji zabrakło osób posiadających doświadczenie w kierowaniu wiodącymi instytucjami życia artystycznego w Polsce, a także kuratorów sztuki współczesnej oraz ekspertów z dziedziny krytyki artystycznej. Skutkowad to może brakiem należytego autorytetu komisji i jej rozstrzygnięd, tak ważnych dla miasta Krakowa.

CZYTAJ DALEJ

PETYCJA - CSW TORUŃ

2010-07-09T20:03:00.000+02:00

CSW ZNAKI CZASU TORUŃ - OTWARTY PROTEST - BOJKOT ARTYSTÓW I KURATORÓW

Jesteśmy zaniepokojeni przebiegiem procedury konkursu na stanowisko dyrektora Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu, w którym wyłoniony został pan Paweł Łubowski.

Wyrażamy solidarność ze związkiem zawodowym CSW Robotnicy Sztuki. Zgadzamy się z zarzutem sformułowanym przez Związek, iż konkurs ogłoszony na stanowisko dyrektora-menedżera, którego główną kompetencją miało być sprawne administrowanie CSW oraz pozyskiwanie funduszy zewnętrznych - w niejasnych okolicznościach zmienił się w konkurs na dyrektora merytorycznego, odpowiedzialnego za program wystawienniczy instytucji.

czytaj dalej i podpisz petycje!!!!

CSW-Warszawa: Cavallucci nowym dyrektorem?

2010-07-09T18:41:00.001+02:00

Komunikat Ministerstwa Kultury:

'Komisja Konkursowa po etapie rozmów kwalifikacyjnych z kandydatami w konkursie na stanowisko dyrektora Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie, w dniu 5 lipca 2010 roku, postanowiła zarekomendować Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego pana Fabia Cavallucciego z Włoch, jako kandydata do objęcia wymienionego stanowiska.

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego podejmie decyzję w tej sprawie po spotkaniu z kandydatem, które odbędzie się w dniu 14 lipca br., w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego.'

czytaj dalej

Odpowiedz z UMW - Departament Kultury- dyr. K Markiel

2010-07-02T13:27:00.003+02:00

LIST DO PREZYDENTA MIASTA KRAKOWA ODNOŚNIE ZARZĄDZENIA SKŁADU KOMISJI KONKURSOWEJ NA DYREKTORA BUNKRA SZTUKI

2010-06-30T14:44:00.003+02:00

Regulamin Pracy Komisji

2010-06-28T16:18:00.002+02:00

Załącznik
do Zarządzenia Nr 1474/2010
Prezydenta Miasta Krakowa
z dnia 23 czerwca 2010 r.
Regulamin Pracy Komisji Konkursowej, zwanej dalej Komisją, powołanej w celu
przeprowadzenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Galerii Sztuki
Współczesnej „Bunkier Sztuki” w Krakowie.
§ 1,
1. Konkurs przeprowadzony jest w celu wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora
Bunkra Sztuki w Krakowie
2. Konkurs ma charakter otwarty i może w nim uczestniczyć każdy, kto odpowiada
kryteriom określonym w § 2 Zarządzenia Nr 811/2010 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia
15 kwietnia 2010 r. w sprawie ogłoszenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora
Galerii Sztuki Współczesnej „Bunkier Sztuki” w Krakowie
§ 2.
Obsługę konkursu zapewnia Wydział Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
§ 3.
1. Postępowanie konkursowe prowadzi Komisja w składzie ustalonym w § 1 Zarządzenia
Prezydenta Miasta Krakowa w sprawie powołania Komisji Konkursowej w celu
przeprowadzenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Galerii Sztuki
Współczesnej „Bunkier Sztuki” w Krakowie.
2. Członkiem Komisji nie może być osoba przystępująca do konkursu albo będąca
małżonkiem takiej osoby lub jej krewnym albo powinowatym, albo pozostająca wobec
niej w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione
wątpliwości co do jej obiektywizmu i bezstronności. Członkowie Komisji przed
przystąpieniem do prac składają Przewodniczącemu pisemne oświadczenia w tej sprawie .
3. W przypadku ujawnienia, w trakcie pracy komisji, okoliczności opisanych w ust. 2
dotyczących członka Komisji, Przewodniczący Komisji informuje o tym Prezydenta
Miasta Krakowa, zwanego dalej "Prezydentem", który podejmuje decyzję w sprawie
wyłączenia członka Komisji z jej składu i wydaje zarządzenie o uzupełnieniu składu
Komisji.
4. Komisja może działać w składzie nie mniejszym niż 2/3 członków w tym z udziałem
Przewodniczącego lub jego Zastępcy.
5. Pracami Komisji kieruje jej Przewodniczący a w razie jego nieobecności Zastępca
Przewodniczącego
6. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, po przeprowadzeniu głosowania, Komisja
może przerwać posiedzenie i wyznaczyć nowy termin posiedzenia.
7. Za pracę w Komisji nie przysługuje wynagrodzenie.
§ 4.
1. Konkurs odbywa się w dwóch etapach.
2. W pierwszym etapie, przebiegającym bez udziału kandydatów:
1) Rozpatrzenie wniosków pod względem formalnym nastąpi w terminie 7 dni, licząc
od pierwszego dnia po upływie terminu składania ofert;
2) Komisja otwiera zamknięte koperty ze złożonymi wnioskami i na podstawie
dokumentów stwierdza, czy wnioski spełniają warunki formalne określone w § 2
Zarządzenia Nr 811/2010 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 15 kwietnia 2010 r.
w sprawie ogłoszenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Galerii Sztuki
Współczesnej „Bunkier Sztuki” w Krakowie
3) jeżeli wniosek spełnia kryteria formalne, określone w § 2 i § 3 powyżej wymienionego
Zarządzenia Prezydenta Miasta Krakowa, Komisja w głosowaniu jawnym zwykłą
większością głosów podejmuje decyzję o dopuszczeniu kandydata do drugiego etapu.
Jeżeli wniosek nie odpowiada tym kryteriom, Komisja podejmuje decyzję o nie
dopuszczeniu kandydata do drugiego etapu konkursu;
4) z czynności wymienionych w pkt. 1, 2 i 3 Komisja sporządza protokół, który
podpisują wszyscy członkowie biorący udział w jej pracach;
5) o dopuszczeniu do drugiego etapu konkursu Komisja zawiadamia kandydata pisemnie
i telefonicznie podając termin i miejsce przeprowadzenia rozmowy kwalifikacyjnej;
6) w przypadku nie dopuszczenia kandydata do drugiego etapu, Komisja zawiadamia
kandydata na piśmie, podając uzasadnienie nie zakwalifikowania,
7) rozstrzygnięcie Komisji o dopuszczeniu lub odmowie dopuszczenia kandydata
do drugiego etapu konkursu jest ostateczne.
3. W drugim etapie konkursu Komisja:
1) określa w formie pisemnej szczegółowe kryteria, którymi będzie się kierować przy
ocenie przydatności kandydatów;
2) ustala kolejność rozmów z kandydatami;
3) przeprowadza indywidualne rozmowy kwalifikacyjne z kandydatami, niezbędne
do ustalenia przydatności na stanowisko objęte konkursem, biorąc pod uwagę także
przedstawioną przez kandydata koncepcję programową, organizacyjną i finansową
dotyczącą zarządzania Bunkrem Sztuki.
§ 5.
1. Po przeprowadzeniu rozmów kwalifikacyjnych ze wszystkimi kandydatami,
uczestniczącymi w drugim etapie konkursu, Komisja w głosowaniu jawnym wyłania
kandydata na dyrektora Bunkra Sztuki lub stwierdza nieprzydatność wszystkich
kandydatów.
2. Wybór kandydata na stanowisko dyrektora następuje zwykłą większością głosów
obecnych.
3. Każdej osobie wchodzącej w skład Komisji przysługuje jeden głos.
4. W przypadku oddania identycznej liczby głosów na kandydata, rozstrzygający głos
należy do Przewodniczącego Komisji.
§ 6.
1. Z drugiego etapu konkursu Komisja sporządza protokół, który podpisują wszyscy
członkowie Komisji biorący udział w jej pracach.
2. Przed podpisaniem protokołu każdy z członków może wnieść pisemne zastrzeżenia
i z tymi zastrzeżeniami powinien protokół podpisać.
§ 7.
1. W razie stwierdzenia nieprzydatności na stanowisko dyrektora wszystkich kandydatów,
Komisja zwróci się do Prezydenta Miasta Krakowa o ponowne ogłoszenie konkursu.
2. Komisja przekazuje wyniki konkursu wraz z jego dokumentacją Prezydentowi Miasta
Krakowa i z tym dniem ulega rozwiązaniu.

Zarządzenie Prezydenta - Skład komisji Konkursowej na Dyrektora Bunkra sztuki 2010

2010-06-28T16:17:00.002+02:00

§ 1
Powołuje się Komisję Konkursową zwaną dalej Komisją w celu przeprowadzenia konkursu
na kandydata na stanowisko dyrektora Galerii Sztuki Współczesnej „Bunkier Sztuki”,
z siedzibą w Krakowie przy Pl. Szczepańskim 3a, w następującym składzie :
1) Przewodnicząca: Pan Filip Berkowicz – Pełnomocnik Prezydenta Miasta Krakowa
ds. Kultury,
2) Zastępca Przewodniczącego: Pani Marta Nowak – Dyrektor Magistratu,
3) Członkowie:
a) Pan Stanisław Dziedzic - Dyrektor Wydziału Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Urzędu Miasta Krakowa,
b) Pan Zenon Butkiewicz Dyrektor Departamentu Narodowych Instytucji Kultury
Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego,
c) Pani Donata Jaworska – Naczelnik Wydziału w Departamencie Narodowych
Instytucji Kultury Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego,
d) Pani Beata Nowacka – Kardzis - przedstawiciel Komisji Zakładowej NSZZ
Solidarność przy Galerii Sztuki Współczesnej „Bunkier Sztuki”,
e) Pan Roman Krzysztofik - przedstawiciel Komisji Zakładowej NSZZ Solidarność
przy Galerii Sztuki Współczesnej „Bunkier Sztuki”,
f) Pan prof. Stanisław Tabisz – Prezes Okręgu Krakowskiego Związku Polskich
Artystów Plastyków
g) Pan Piotr Lelek – Prezes Zarządu Związku Polskich Artystów Fotografików Okręg
Krakowski.czytaj dalej

Odpowiedz z UMK Wydziału Kultury - dotyczy uchybień regulaminowych Konkursu na Dyrektorea Bunkra Sztuki 2010

2010-06-23T12:24:00.002+02:00

łłłłłłł

KD-03.4015-22-14/2010 Kraków, 21.06.2010 r.

Dotyczy: konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Galerii Sztuki Współczesnej „Bunkier Sztuki” w Krakowie

Szanowna Pani

Marta Deskur

Komitet Obywatelski

na rzecz Przejrzystości

w Polityce Kulturalnej Krakowa

Al. Krasińskiego 19/2

31 – 111 Kraków

Bardzo dziękuję Komitetowi Obywatelskiemu na rzecz Przejrzystości w Polityce Kulturalnej Krakowa za żywe zainteresowanie konkursem na kandydata na stanowisko dyrektora Galerii Sztuki Współczesnej „Bunkier Sztuki” w Krakowie.

W odpowiedzi na pytania i wnioski zawarte w Państwa piśmie w sprawie organizacji wspomnianego wyżej konkursu pragnę poinformować, iż został on przygotowany ściśle na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 października 1991 roku o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. z 2001 r. Nr 13, poz. 123 z późn. zm.), zwanej dalej Ustawą oraz wykonawczego Rozporządzenia Ministra Kultury z dnia 30 czerwca 2004 r. w sprawie organizacji i trybu przeprowadzania konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora instytucji kultury (Dz. U. z 2004 r. Nr 154 poz. 1629), zwanego dalej Rozporządzeniem. Sposób wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora instytucji kultury określa art. 16 Ustawy. W przypadku miejskiej instytucji kultury - Galerii Sztuki Współczesnej „Bunkier Sztuki”, która w Rozporządzeniu Ministra Kultury z dnia 19 października 2004 r. w sprawie ustalenia listy samorządowych instytucji Kultury, w których wyłonienie kandydata na stanowisko dyrektora następuje w drodze konkursu (Dz. U. z 2004 r. Nr 242 poz. 2422) została wpisana na listę instytucji, w których obowiązuje konkurs na kandydata na stanowisko dyrektora, ustawa przewiduje jeszcze możliwość zwrócenia się przez organizatora do ministra właściwego do spraw kultury o wyrażenia zgody na powołanie dyrektora bez przeprowadzenia konkursu (art. 16 ust. 3). Prezydent Miasta Krakowa nie skorzystał z tej możliwości właśnie z uwagi na postulowaną przez Państwa przejrzystość wyboru dyrektora Bunkra Sztuki i ogłosił konkurs na to stanowisko (Zarządzenie Nr 811/2010 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 15 kwietnia 2010 r. w sprawie ogłoszenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Galerii Sztuki Współczesnej „Bunkier Sztuki” w Krakowie).

W świetle obowiązujących przepisów prawa konkurs jest formą wyboru kandydata na stanowisko dyrektora dającą największą możliwość zaprezentowania się osobom kandydującym oraz dającą członkom komisji konkursowej możliwość debaty nad przedstawionymi koncepcjami programowymi, organizacyjnymi i finansowymi zarządzania instytucją. Ustawodawca nie przewiduje innej formy wyboru, która obejmowałaby publiczną dyskusję nad poszczególnymi kandydaturami. Przywołany przez Państwa art. 15 ust.1 Ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej dotyczy sytuacji po dokonaniu wyboru kandydata a przed jego powołaniem. Wtedy organizator zwraca się o opinię właściwych związków zawodowych działających w danej instytucji kultury oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych. Oznacza to, że po dokonaniu wyboru kandydata na stanowisko dyrektora Bunkra Sztuki komisja konkursowa rekomenduje go Prezydentowi Miasta Krakowa, a ten przed powołaniem dyrektora zwróci się do wspomnianych organizacji o opinię, przy czym opinia ta nie jest dla Prezydenta wiążąca.

Skład komisji konkursowej określa art. 16 ust. 4 Ustawy i przewiduje on powołanie do komisji oprócz trzech przedstawicieli organizatora, dwóch przedstawicieli ministra właściwego do spraw kultury (wskazanych przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego), dwóch przedstawicieli zakładowych organizacji związkowych działających w danej instytucji kultury oraz dwóch przedstawicieli stowarzyszeń zawodowych lub twórczych właściwych za względu na zakres działania tej instytucji. Jest to zgodne z Państwa postulatem i w przypadku omawianego konkursu na dyrektora Bunkra Sztuki, w komisji konkursowej zasiądą przedstawiciele Związku Polskich Artystów Plastyków oraz Związku Polskich Artystów Fotografików wskazani przez prezesów zarządu Okręgu Krakowskiego. W najbliższych dniach Prezydent Miasta Krakowa podpisze Zarządzenie w sprawie powołania Komisji Konkursowej w celu przeprowadzenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Galerii Sztuki Współczesnej „Bunkier Sztuki”. Powyższym zarządzeniem zostanie ustalony skład osobowy komisji oraz Regulamin Pracy Komisji Konkursowej. Pragnę podkreślić, iż w mojej ocenie proponowane osoby wchodzące w skład komisji cechują się wysokim poziomem kompetencji oraz gwarantują fachowość przeprowadzenia konkursu. Odpowiadając na Państwa postulat dotyczący zaproszenia przedstawiciela Komitetu do pracy w komisji informuję, że w związku z przywołanym wyżej art. 16 ust. 4 Ustawy nie jest to możliwe, gdyż Komitet Obywatelski nie jest stowarzyszeniem czy związkiem twórczym a grupą nieformalną.

Zgodnie z § 5 ust 1 pkt. 1 Rozporządzenia do zadań komisji konkursowej należy „określenie kryteriów oceny przydatności kandydata” stąd warunki określone w ogłoszeniu o konkursie są ogólne i zgodne z praktyką stosowaną przy ogłaszaniu tego typu konkursów.

Odpowiadając na Państwa wątpliwości interpretacyjne dotyczące poszczególnych warunków, jakie musi spełnić osoba przystępująca do konkursu, uprzejmie informuję, iż 3 letni staż pracy na stanowiskach kierowniczych obejmuje także, oprócz pełnienia funkcji kierowniczych w instytucjach kultury, sprawowanie funkcji kuratorskich dużych wystaw oraz prowadzenie działalności gospodarczej w dziedzinie kultury (np. prowadzenie galerii sztuki). Staż ten należy udokumentować przedstawiając np. świadectwa pracy, zaświadczenie o pełnieniu funkcji kierowniczych czy o prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie kultury. Kandydat powinien przedstawić również wykaz zrealizowanych projektów, artykułów, publikacji itp. dokumentujący dorobek w zakresie prezentacji sztuki a w szczególności przygotowanych i zrealizowanych wystaw. Wykaz ten będzie również zaświadczał w pewien sposób o doświadczeniu kandydata w kierowaniu zespołem i zarządzaniu projektami oraz poświadczał zdolności organizatorskie. Znajomość podstawowych przepisów prawnych dotyczących organizowania i prowadzenia działalności kulturalnej nie wymaga chyba wyjaśnienia. Kandydat na dyrektora powinien dysponować wiedzą na jakich podstawach prawnych opiera się funkcjonowanie instytucji, którą ma zamiar kierować. Wiedza ta może być sprawdzana w czasie rozmowy kwalifikacyjnej. Ponieważ Bunkier Sztuki jest instytucją, która z mocy prawa jest zobowiązana do stosowania ustawy o finansach publicznych oraz prawa zamówień publicznych, wydaje się zasadne, żeby osoba przystępująca do konkursu posiadała elementarną wiedzę na temat tych aktów prawnych. W kwestii poświadczenia stanu zdrowia kandydat zobowiązany jest do przedstawienia zaświadczenia o stanie zdrowia pozwalającym na pracę na stanowisku kierowniczym. Poświadczenie znajomości języka obcego przez osobę kandydującą następuje poprzez jej oświadczenie lub przedłożenie stosownych zaświadczeń ze zdanych egzaminów. W celu udokumentowania wykształcenia wyższego z zakresu sztuk plastycznych lub organizacji i zarządzania należy przedłożyć kopie stosownych dyplomów.

Organizację i tryb przeprowadzania konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora instytucji Kultury określa Rozporządzenie Ministra Kultury z dnia 30 czerwca 2004 r. Zawiera ono również sposób ogłaszania konkursu i w przypadku Bunkra Sztuki w § 3 ust. 2 pkt. 2 nakłada na organizatora obowiązek zamieszczenia ogłoszenia w jednym dzienniku o zasięgu ogólnokrajowym i jednym regionalnym. Ogłoszenia te ukazały się: 28.04.br w ogólnopolskim wydaniu Gazety Wyborczej oraz 30.04.br. w Tygodniku Grodzkim publikowanym w dodatku lokalnym Gazety Wyborczej. Ponadto konkurs został ogłoszony w dniu 30 kwietnia na stronie głównej i na stronie działu kultura Biuletynu Informacji Publicznej Miasta Krakowa. W związku z zapisami § 3 ust 3 i 4 Zarządzenia Nr 811/2010 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 15 kwietnia 2010 r. oraz przedstawionymi powyżej datami termin złożenia wniosków konkursowych upływa w dniu 29 czerwca o godz. 15.30.

Przeprowadzenie rozmów kwalifikacyjnych z kandydatami planowane jest w pierwszej połowie lipca.

Zgodnie z zapisami § 3 ust 7 Zarządzenia Nr 811/2010 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 15 kwietnia 2010 r. w sprawie ogłoszenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Galerii Sztuki Współczesnej „Bunkier Sztuki” w Krakowie konkurs prowadzony jest w języku polskim.

Dodatkowo wyjaśniam, iż ogłoszenie o konkursie nie przewiduje podania dopiero po dwóch miesiącach do publicznej wiadomości wyników konkursu - § 7 wspomnianego wyżej Zarządzenia stanowi, iż „informacja o wynikach konkursu będzie umieszczona na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej www.bip.krakow.pl w terminie 14 dni od dnia zatrudnienia wybranego kandydata albo zakończenia procedury konkursu, jeżeli do zatrudnienia nie doszło”.

Na zakończenie tej, mam nadzieję wyczerpującej wszystkie Państwa wątpliwości, odpowiedzi pragnę poinformować, iż żaden ze wspomnianych wyżej aktów prawnych nie przewiduje postulowanego przez Komitet publicznego, otwartego przesłuchania kandydatów.

Barbara Turlejska

Zastępca Dyrektora

Wydziału Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Skład Komisji Konkursowej w celu przeprowadzenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie

2010-06-14T12:42:00.000+02:00

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego decyzją nr 11 z dnia 3 czerwca 2010 roku, na podstawie art. 16 ust. 4 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, powołał Komisję Konkursową w celu przeprowadzenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie w składzie:
czytaj dalej:

List OFSW do Prezydenta Miasta Krakowa

2010-06-08T12:38:00.000+02:00

czytaj dalej

Pismo do Urzędu Miasta Krakowa w sprawie uchybień regulaminowych Konkursu na Dyrektora Bunkra Sztuki

2010-06-03T15:59:00.004+02:00

Deklarujemy gotowość do współpracy z Urzędem Miasta i wskazujemy obszary, które naszym zdaniem zostały pominięte lub niedoprecyzowane przez regulamin ogłoszonego konkursu:

- przeprowadzenie konsultacji społecznych
- wykładnia zapisów regulaminowych
- jawne i przejrzyste kryteria oceny kandydatów.

W załączonym piśmie powołujemy się na dobrą praktykę zainicjowaną przez Pana Ministra przy okazji konkursu na dyrektora CSW Zamek Ujazdowski, to jest zaproszenie przedstawiciela OFSW do udziału w pracach komisji konkursowej, licząc na zaproszenie kandydata naszego Komitetu do komisji konkursowej na stanowiska dyrektora Bunkra Sztuki.

competition for the post of a manager of “Bunkier Sztuki” Contemporary Art Gallery in Krakow.

2010-05-22T22:07:00.001+02:00

DIRECTIVE NO. 811/2010
ISSUED BY THE PRESIDENT OF THE CITY OF KRAKOW
ON APRIL 15TH 2010

regarding the announcement of the competition for the post of a manager of “Bunkier Sztuki” Contemporary Art Gallery in Krakow.

§ 1.
The competition for the post of the manager of “Bunkier Sztuki” Contemporary Art Gallery in Krakow, hereinafter referred to as “Bunkier Sztuki”, with its registered office in Krakow, Pl. Szczepański 3a, is hereby announced.

§ 2.

Persons eligible for the post of the manager of Bunkier Sztuki must fulfil following conditions:

possess full legal capacity;

enjoy full civil rights;
have a MA degree;
have at least a 3-year managerial experience;
have a documented experience in presenting art, especially in exhibition-related work;
possess a knowledge of legal articles related to organizing and managing cultural events;
have no criminal record;
be in good physical condition, which enables work as a manager;
be proficient in a foreign language.

There is a preference for candidates who have:
knowledge of legal articles that regulate public commissions in cultural sector, and of regulations of public finances and administration;
abilities and experience in leading a team and managing projects;
predispositions and abilities as an organizer;
experience and knowledge of raising non-budget and EU subsidies;
university education in fine arts or in management.

§ 3.

1. Applications submitted by candidates for the post of the manager of Bunkier Sztuki, hereinafter referred to as “manager” must include:
1) written application for the competition with a justification of the decision to become a candidate for the post of the manager;
2) a written plan of future programme, organization and financing of the institution;
3) application form with a photograph;
4) CV with the description of professional experience to date;
5) photocopies of university degrees, courses or other forms of education;
6) photocopies of work certificates issued by previous employers;
7) valid medical certificate to confirm physical condition that enables working on a managerial position;
8) a statement or certificate of having no criminal record and a statement of not being a subject of a legal proceeding;
9)provision of consent to process the candidate’s personal data according to the act of 29 August 1997 on the protection of personal data;
2. Other documents may be included in the application, such as references and recommendations.
3. All the required documents should be submitted in a sealed envelope with the candidate’s address, telephone number, and email address with the inscription: “Competition for the post of the manager of “Bunkier Sztuki” Contemporary Art Gallery in Krakow not later than 60 days after the announcement has been published in local press. The original documents mentioned in paragraph 3 point 5 and 6 should be issued during the interview.
4. The application should be submitted at stand no.6 at the administrative office of the City Town Hall in Krakow in Plac Wszystkich Świętych 3-4 (during working hours of the City Council) or sent to: Urząd Miasta Krakowa, 31-004 Krakow, Plac Wszystkich Świętych 3-4.
5. Applications submitted after the above mentioned date shall not be taken into account.
6. The information on the organizational and financial conditions of the institution is available at the front office of Bunkier Sztuki, tel. 12 423 12 43
7. The competition will be held in Polish.
§ 4.
1.Competition proceedings will start on the day when this announcement comes into effect. The proceedings will end on 30^th September 2010.
2. The competition will be carried by the Competition Commission appointed by the President of the City of Krakow.
3. The candidates will be notified about the location and date of the interview in writing and by phone.
§ 5.
The candidate appointed in the competition will be employed as the manager of Bunkier Sztuki for a definite period of time, on the conditions specified by the President of the City of Krakow.
§ 6.
The Competition Commission working on the competition proceedings is supported by the Department Of Culture and National Heritage.
§ 7.
The announcement of the competition for the post of the manager of Bunkier Sztuki will be published in Biuletyn Informacji Publicznej, in a national daily, in a local newspaper and announced to the employees of Bunkier Sztuki, and the information about the results of the competition will be published on the website of Biuletyn Informacji Publicznej www.bip.krakow.pl not longer than 14 days from the date when the candidate is hired or the competition proceedings are over, if no candidate is hired.
§ 8.
The execution of the directive is a responsibility of the Director of the Department of Culture and National Heritage.
§ 9.
The directive comes into effect on the day when it is signed.
The President of the City of Krakow

Seria artykułów dotyczących programu MOCAKU - Białkowski, Deskur, Szymański

2010-05-10T18:06:00.000+02:00

Na instytucjonalnej mapie Polski niedawno pojawiło się kolejne muzeum sztuki zorientowane na badanie i kolekcjonowanie twórczości artystycznej ostatnich lat. Krakowski MOCAK rozpoczął swoją działalność od dwóch wydarzeń: happeningu Agnes Janich i planowanej jako teoretyczna dyskusji dotyczącej tego, czym jest program muzeum. Jak piszą recenzenci "Obiegu", oba przedsięwzięcia nie należały do najbardziej udanych. Co więcej, jasnym stało się programowe, czyli metodologiczne i ideowe, zagubienie instytucji. O szczegółach debaty, a także wynikających z troski o lokalną politykę kulturalną Krakowa problemach w organizacji MOCAKU piszą: korespondent "Obiegu" Łukasz Białkowski oraz członkowie Komitetu obywatelskiego na rzecz przejrzystości w polityce kulturalnej Krakowa, Wojciech Szymański i Marta Deskur.
ET
Co to jest program muzeum? - dyskusja z udziałem Piotra Krajewskiego i Doroty Monkiewicz (Muzeum Współczesne Wrocław), Joanny Mytkowskiej (Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie), prof. Piotra Piotrowskiego (Muzeum Narodowe w Warszawie), Andy Rottenberg, Jarosława Suchana (Muzeum Sztuki w Łodzi), Marka Świcy (Muzeum Narodowe w Krakowie) oraz Marii Anny Potockiej (Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie). Centrum Studiów Humanistycznych UJ, Kraków 28.04.2010.

Czytaj wszystkie teksty na stronie Obiegu

Zmiana warty i co dalej? - kryteria kon konkursowe na dyrektora/kę Bunkra Sztuki

2010-05-10T18:04:00.000+02:00

ZARZĄDZENIE NR 811/2010
PREZYDENTA MIASTA KRAKOWA
Z DNIA 15 kwietnia 2010 r.

w sprawie ogłoszenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Galerii Sztuki
Współczesnej "Bunkier Sztuki" w Krakowie. Na podstawie art. 30 ust. 1, ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r., Nr 142 poz., 1591, z późn. zm.), art. 16 ust.1, 2 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (tekst jednolity z 2001 r. Dz. U. Nr 13, poz. 123, z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Kultury z dnia 30 czerwca 2004 r. w sprawie organizacji i trybu przeprowadzania konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora instytucji kultury (Dz. U. Nr 154, poz. 1629) zarządza się, co następuje:

§ 1.
Ogłasza się konkurs na kandydata na stanowisko dyrektora Galerii Sztuki Współczesnej "Bunkier Sztuki" w Krakowie, zwanej dalej "Bunkrem Sztuki", z siedzibą w Krakowie przy Pl.Szczepańskim 3a.

§ 2.
1. Do konkursu na stanowisko dyrektora Bunkra Sztuki może przystąpić osoba, która spełnia następujące warunki:
1) ma pełną zdolność do czynności prawnych;
2) korzysta w pełni z praw publicznych;
3) ukończyła studia wyższe magisterskie;
4) ma co najmniej 3 letni staż pracy na stanowiskach kierowniczych;
5) posiada udokumentowaną działalność w zakresie prezentacji sztuki, w tym w szczególności działalności wystawienniczej;
6) posiada znajomość przepisów prawnych dotyczących organizowania i prowadzenia działalności kulturalnej;
7) jest nie karana;
8) legitymuje się dobrym stanem zdrowia, pozwalającym na pracę na stanowisku kierowniczym;
9) posiada biegłą znajomość co najmniej jednego języka obcego.
2. Preferuje się kandydatów posiadających:
1) znajomość prawa zamówień publicznych w kulturze, zagadnień z zakresu finansów publicznych oraz administracji;
2) umiejętności i doświadczenie w kierowaniu zespołem i zarządzaniem projektami;
3) predyspozycje i zdolności organizatorskie;
4) doświadczenie i znajomość zagadnień pozyskiwania funduszy pozabudżetowych oraz z Unii Europejskiej;
5) wykształcenie wyższe z zakresu sztuk plastycznych lub organizacji i zarządzania.

§ 3.
1. Wnioski składane przez kandydatów na stanowisko dyrektora Bunkra Sztuki, zwanego dalej "dyrektorem" muszą zawierać:
1) pisemne zgłoszenie się do konkursu z motywacją kandydowania na stanowisko dyrektora;
2) pisemne opracowanie koncepcji programowej, organizacyjnej i finansowej zarządzania instytucją;
3) kwestionariusz osobowy z fotografią;
4) życiorys z opisem dotychczasowej pracy zawodowej;
5) kserokopie dyplomu ukończenia studiów wyższych oraz kursów kwalifikacyjnych lub innych form kształcenia,
6) kserokopie świadectw pracy z dotychczasowych miejsc pracy,
7) aktualne zaświadczenie o stanie zdrowia pozwalającym na pracę na stanowisku kierowniczym;
8) oświadczenia lub zaświadczenia o niekaralności oraz oświadczenie, że nie toczy się przeciwko niemu postępowanie karne.
9) oświadczenie, że kandydat wyraża zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm.);
2. Do wniosku mogą być dołączone inne dokumenty w tym opinie lub rekomendacje.
3. Wymagane dokumenty należy złożyć w zamkniętej kopercie z podanym adresem zwrotnym, numerem telefonu kontaktowego oraz adresem poczty elektronicznej z dopiskiem: "Konkurs na stanowisko dyrektora Galerii Sztuki Współczesnej "Bunkier Sztuki" w Krakowie" w ciągu 60 dni od daty ukazania się ogłoszenia w prasie lokalnej. Oryginały dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt. 5 i 6 należy przedłożyć w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej.
4. Wniosek o przystąpienie do konkursu winien być złożony na stanowisku nr 6 w Kancelarii Magistratu Urzędu Miasta Krakowa, Kraków Plac Wszystkich Świętych 3-4 (w godzinach pracy Urzędu Miasta Krakowa) lub przesłany na adres: Urząd Miasta Krakowa, 31-004 Kraków, Plac Wszystkich Świętych ¾.
5. Oferty, które wpłyną po wyżej określonym terminie nie będą rozpatrywane.
6. Z warunkami organizacyjno - finansowymi działalności instytucji można zapoznać się w sekretariacie Bunkra Sztuki, nr tel. 12 423 12 43.
7. Konkurs prowadzony jest w języku polskim.

§ 4.
1. Postępowanie konkursowe rozpoczyna się z dniem wejścia w życie niniejszego zarządzenia a planowany termin jego zakończenia ustala się na dzień 30 września 2010 r.
2. Konkurs zostanie przeprowadzony przez Komisję Konkursową powołaną przez Prezydenta Miasta Krakowa.
3. O miejscu i terminie przeprowadzenia rozmów kwalifikacyjnych kandydaci zostaną powiadomieniu pisemnie i telefonicznie.

§ 5.
Kandydat wyłoniony w konkursie zostanie zatrudniony na stanowisku dyrektora Bunkra Sztuki na podstawie powołania na czas określony, na warunkach wskazanych przez Prezydenta Miasta Krakowa.

§ 6.
Obsługę Komisji konkursowej związaną z postępowaniem konkursowym oraz działalnością Komisji zapewnia Wydział Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

§ 7.
Ogłoszenie o konkursie na stanowisko dyrektora Bunkra Sztuki zostanie zamieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej, w dzienniku ogólnopolskim, w prasie lokalnej oraz podane do wiadomości pracownikom Bunkra Sztuki, a informacja o wynikach konkursu będzie umieszczona na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej www.bip.krakow.pl w terminie 14 dni od dnia zatrudnienia wybranego kandydata albo zakończenia procedury konkursu, jeżeli do zatrudnienia nie doszło.

§ 8.
Wykonanie zarządzenia powierza się Dyrektorowi Wydziału Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

§ 9.
Zarządzenie wchodzi w życie z dniem podpisania.
Prezydent Miasta Krakowa
/ - /

http://www.obieg.pl/wydarzenie/17129

Konkurs na dyrektora Bunkra Sztuki - rozporządzenie prezydenta Krakowa

2010-04-27T17:03:00.001+02:00

ZARZĄDZENIE NR 811/2010
PREZYDENTA MIASTA KRAKOWA
Z DNIA 15 kwietnia 2010 r.

w sprawie ogłoszenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Galerii Sztuki Współczesnej „Bunkier Sztuki” w Krakowie Na podstawie art. 30 ust. 1, ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r., Nr 142 poz., 1591, z późn. zm.), art. 16 ust.1, 2 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (tekst jednolity z 2001 r. Dz. U. Nr 13, poz. 123, z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Kultury z dnia 30 czerwca 2004 r. w sprawie organizacji i trybu przeprowadzania konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora instytucji kultury (Dz. U. Nr 154, poz. 1629) zarządza się, co następuje:

§ 1.
Ogłasza się konkurs na kandydata na stanowisko dyrektora Galerii Sztuki Współczesnej „Bunkier
Sztuki” w Krakowie, zwanej dalej „Bunkrem Sztuki”, z siedzibą w Krakowie przy
Pl. Szczepańskim 3a.
§ 2.
1. Do konkursu na stanowisko dyrektora Bunkra Sztuki może przystąpić osoba, która spełnia
następujące warunki:
1) ma pełną zdolność do czynności prawnych;
2) korzysta w pełni z praw publicznych;
3) ukończyła studia wyższe magisterskie;
4) ma co najmniej 3 letni staż pracy na stanowiskach kierowniczych;
5) posiada udokumentowaną działalność w zakresie prezentacji sztuki, w tym
w szczególności działalności wystawienniczej;
6) posiada znajomość przepisów prawnych dotyczących organizowania i prowadzenia
działalności kulturalnej;
7) jest nie karana;
8) legitymuje się dobrym stanem zdrowia, pozwalającym na pracę na stanowisku
kierowniczym;
9) posiada biegłą znajomość co najmniej jednego języka obcego.
2. Preferuje się kandydatów posiadających:
1) znajomość prawa zamówień publicznych w kulturze, zagadnień z zakresu finansów
publicznych oraz administracji;
2) umiejętności i doświadczenie w kierowaniu zespołem i zarządzaniem projektami;
3) predyspozycje i zdolności organizatorskie;
4) doświadczenie i znajomość zagadnień pozyskiwania funduszy pozabudżetowych oraz
z Unii Europejskiej;
5) wykształcenie wyższe z zakresu sztuk plastycznych lub organizacji i zarządzania.
§ 3.
1. Wnioski składane przez kandydatów na stanowisko dyrektora Bunkra Sztuki, zwanego dalej
„dyrektorem” muszą zawierać:
1) pisemne zgłoszenie się do konkursu z motywacją kandydowania na stanowisko dyrektora;
2) pisemne opracowanie koncepcji programowej, organizacyjnej i finansowej zarządzania
instytucją;
3) kwestionariusz osobowy z fotografią;
4) życiorys z opisem dotychczasowej pracy zawodowej;
5) kserokopie dyplomu ukończenia studiów wyższych oraz kursów kwalifikacyjnych lub
innych form kształcenia,
6) kserokopie świadectw pracy z dotychczasowych miejsc pracy,
7) aktualne zaświadczenie o stanie zdrowia pozwalającym na pracę na stanowisku
kierowniczym;
8) oświadczenia lub zaświadczenia o niekaralności oraz oświadczenie, że nie toczy się
przeciwko niemu postępowanie karne.
9) oświadczenie, że kandydat wyraża zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych
zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002
r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm.);
2. Do wniosku mogą być dołączone inne dokumenty w tym opinie lub rekomendacje.
3. Wymagane dokumenty należy złożyć w zamkniętej kopercie z podanym adresem zwrotnym,
numerem telefonu kontaktowego oraz adresem poczty elektronicznej z dopiskiem: „Konkurs
na stanowisko dyrektora Galerii Sztuki Współczesnej „Bunkier Sztuki” w Krakowie” w ciągu
60 dni od daty ukazania się ogłoszenia w prasie lokalnej. Oryginały dokumentów, o których
mowa w ust. 1 pkt. 5 i 6 należy przedłożyć w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej.
4. Wniosek o przystąpienie do konkursu winien być złożony na stanowisku nr 6 w Kancelarii
Magistratu Urzędu Miasta Krakowa, Kraków Plac Wszystkich Świętych 3-4 (w godzinach
pracy Urzędu Miasta Krakowa) lub przesłany na adres: Urząd Miasta Krakowa, 31-004
Kraków, Plac Wszystkich Świętych ¾.
5. Oferty, które wpłyną po wyżej określonym terminie nie będą rozpatrywane.
6. Z warunkami organizacyjno – finansowymi działalności instytucji można zapoznać się
w sekretariacie Bunkra Sztuki, nr tel. 12 423 12 43.
7. Konkurs prowadzony jest w języku polskim.
§ 4.
1. Postępowanie konkursowe rozpoczyna się z dniem wejścia w życie niniejszego zarządzenia
a planowany termin jego zakończenia ustala się na dzień 30 września 2010 r.
2. Konkurs zostanie przeprowadzony przez Komisję Konkursową powołaną przez Prezydenta
Miasta Krakowa.
3. O miejscu i terminie przeprowadzenia rozmów kwalifikacyjnych kandydaci zostaną
powiadomieniu pisemnie i telefonicznie.
§ 5.
Kandydat wyłoniony w konkursie zostanie zatrudniony na stanowisku dyrektora Bunkra Sztuki
na podstawie powołania na czas określony, na warunkach wskazanych przez Prezydenta Miasta
Krakowa.
§ 6.
Obsługę Komisji konkursowej związaną z postępowaniem konkursowym oraz działalnością
Komisji zapewnia Wydział Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
§ 7.
Ogłoszenie o konkursie na stanowisko dyrektora Bunkra Sztuki zostanie zamieszczone
w Biuletynie Informacji Publicznej, w dzienniku ogólnopolskim, w prasie lokalnej oraz podane
do wiadomości pracownikom Bunkra Sztuki, a informacja o wynikach konkursu będzie
umieszczona na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej www.bip.krakow.pl
w terminie 14 dni od dnia zatrudnienia wybranego kandydata albo zakończenia procedury
konkursu, jeżeli do zatrudnienia nie doszło.
§ 8.
Wykonanie zarządzenia powierza się Dyrektorowi Wydziału Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
§ 9.
Zarządzenie wchodzi w życie z dniem podpisania.
Prezydent Miasta Krakowa

http://www.bip.krakow.pl/wladze/zarzadzenia/pliki/zp_811_10.pdf

Urząd Miasta Krakowa do tej pory nie zdecydował co z konkursem na dyrektora Bunkra Sztuki

2010-03-23T10:13:00.001+01:00

2 lutego 2010 roku skierowaliśmy pismo do Pana Stanisława Dziedzica, Dyrektora Wydziału Kultury i Dziedzictwa Narodowego UMK, w sprawie udzielenia informacji dotyczących konkursu na stanowisko dyrektora Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki w Krakowie.

Interesował nas:
- termin ogłoszenia konkursu
- termin przeprowadzenia konkursu
- warunki przystąpienia do konkursu
- regulamin konkursu
- skład komisji konkursowej
- kryteria, wedle których dokonuje się wyboru związków twórczych zaproszonych do wysłania przedstawicieli do komisji konkursowej

DO TEJ PORY NIE OTRZYMALIŚMY ŻADNEJ ODPOWIEDZI Z URZĘDU MIASTA!

Kraków w Muzeum - Artur Tajber

2010-03-22T11:11:00.002+01:00

Na przestrzeni kilku ostatnich miesięcy często mówi się i pisze o obsadzie krakowskich instytucji kultury oraz o nowym Muzeum Sztuki Współczesnej. Niedawno prezydent Jacek Majchrowski powołał na stanowisko dyrektora powstającego Muzeum Marię Annę Potocką, dotychczasową dyrektorkę Bunkra Sztuki, z którą wywiad ukazał się w tym samym czasie w ogólnopolskiej „Gazecie Wyborczej". Trochę wcześniej powołany został Obywatelski Komitet na rzecz Przejrzystości w Polityce Kulturalnej Krakowa.
Jak na publiczny dyskurs w tej materii to wielki urodzaj. 12 lutego w lokalnym dodatku krakowskim „Gazety Wyborczej" ukazał się artykuł Tomasza Handzlika, pod tytułem „Kulturalni dyrektorzy konkursowi", któremu wydaje się przyświecać chęć podsumowania wszystkich sporów narosłych wokół nominacji. Handzlik już na wstępie stwierdza, że „krakowskie doświadczenia ostatnich lat pokazały, że rzeczywistość jest (jeszcze?) bardziej skomplikowana. Warto o tym pamiętać i z tej perspektywy spojrzeć na najnowszą nominację w mieście - szefa Muzeum Sztuki Współczesnej". Upraszczając, za konkluzję tego nie wszędzie jasnego, choć zawierającego też wiele cennych spostrzeżeń i postulatów tekstu, można uznać - niestety - stwierdzenie, że kwestia „konkurs lub arbitralna nominacja" jest drugorzędna, a najistotniejszym będzie dla nowej instytucji „znalezienie odpowiedniego człowieka" (rozumiem, że oznacza to najwyższe kompetencje). Być może nadmierne akcentowanie procedury konkursowej w sporze o jawność, jakość i czytelność decyzji politycznych może się wydawać nieporozumieniem, lecz chcę zwrócić uwagę na inny zupełnie aspekt wywodów pana Tomasza Handzlika. Chcąc zrównoważyć racje, przedstawić argumenty wszystkich stron i równomiernie oświetlić scenę, reżyser zapomina o najprostszych mechanizmach negocjacji i osiągania konsensu. Zakłada bowiem, że istnieje możliwość oceny kwalifikacji czy też przydatności dyrektora instytucji kultury bez poddania ich osądowi określonego gremium, czyli że ocena taka jest sprawą bądź to oczywistą, bądź wynikającą wprost z podejmowanych działań. Jednak poszukiwanie „odpowiedniego człowieka", jeżeli ma być wiarygodne, musi iść jakąś drogą, postępować wedle akceptowanych społecznie kryteriów, a nade wszystko musi być realizowane przez równie mu „odpowiednie" gremium... Zatem „osoba" taka oceniana będzie zawsze przez inne osoby, niezależnie od tego czy dzieje się to na początku, w trakcie, czy po zakończeniu kariery. A ocena przed objęciem stanowiska ma wykazać właśnie kompetencje niezbędne do jego objęcia, sprawdzić zamiary i plany kandydata, zabezpieczyć przed powierzeniem instytucji osobie źle do takiej funkcji przygotowanej.
„Znalezienie odpowiedniego człowieka" bez poddania jego kompetencji i planów sprawowania urzędu wcześniejszej analizie, a nade wszystko - bez ustanowienia składu gremium mającego takiej oceny dokonać, jak również bez jednoznacznego określenia zakresu urzędu, którego dotyczy wybór, zwyczajnie nie ma sensu. Prowadzi bowiem do przejęcia jego nominalnej kompetencji decyzyjnej przez mianującą go instancję polityczną, która z zasady jest niekompetentna. Znalezienie takiego człowieka bez poszukiwania, bez jawnego ogłoszenia poszukiwań - również nie mają sensu. Czy procedurę takich poszukiwań nazwiemy „konkursem", czy eliminacjami, czy jeszcze jakoś inaczej - doprawdy nie ma tu większego znaczenia. Ważne jest natomiast, by wybór taki nie następował w zaciszu gabinetów nawet najbardziej szanowanych polityków, by analiza kompetencji kandydatów nie odbywała się w ich własnej wyobraźni, i aby wybór nie był ograniczany do własnych znajomych, wasali i wierzycieli.
Tomasz Handzlik powtarza krążące po Krakowie opinie, że wybór właściwych kandydatów jest trudny, gdyż nikt posiadający wysokie kwalifikacje nie pali się do pracy w krakowskich instytucjach kultury. Oraz, że w tym właśnie leży utopia i wszystkie argumenty przeciw procedurze konkursowej, bo jeżeli z góry wiemy, że nikt wartościowy do konkursu nie stanie, to skomplikowana ta procedura jest stratą czasu i pieniędzy. Czy zatem pozostaje... nominacja osoby pewnej, posłusznej, najlepszej z umiarkowanie kompetentnych?
Jak w znacznej części krążących pomiędzy ludźmi absurdów jest w tej plotce coś z prawdy. Niestety widzimy wyraźnie, że nasze instytucjonalne otoczenie nie jest zorganizowane na miarę naszych aspiracji, że administracja nasza nie działa tak, jak tego pragniemy, a służba zdrowia nie bardzo nam służy. Jeżeli jednak planujemy zbudowanie w Krakowie instytucji zupełnie nowej, to czyż nie jest to cień szansy na poprawę tego smutnego stanu rzeczy? Ktoś mądry kiedyś napisał, że nasze instytucje powinny organizować rzeczywistość dokładnie tak, jak ujmujemy ją w naszym umyśle. Czyż zatem źle powołana instytucja jest niczym innym, ile świadectwem słabości naszej woli i intelektu?
Jestem absolutnie pewien, że jeżeli istnieje już architektoniczny projekt Muzeum, jeżeli rozpoczęła się jego budowa, jeżeli Miasto potrafiło by teraz określić przyszłe organizacyjne ramy instytucji, jej minimalny budżet, oraz gwarancje ekonomiczne i kompetencje dla jej zarządu, to konkurs na projekt profilu Muzeum i na stanowisko dyrektora będzie miał szeroki rezonans i zgromadzi wielu zainteresowanych, a wśród tych wielu na pewno będą osoby z doświadczeniem, wyobraźnią i wiedzą. I jestem w tym samym stopniu pewien, że gabinetowa nominacja choćby najbardziej kompetentnej i zasłużonej osoby bez gwarancji zakresu jej władzy i niezależności - musi skończyć się (wcześniej lub później) publiczną kompromitacją.
W procedurze konkursowej jest jeszcze jeden absurd i pułapka, która niestety jest utrwalona w (uchwalonym przez naszych przedstawicieli) prawie. Pisze o tym Tomasz Handzlik, wspominając o obecności w komisjach konkursowych przedstawicieli związków zawodowych. Dodam, że nie tylko o związki chodzi, lecz w ogóle o skład komisji, o zasady jej powoływania. Od lat publicznie żartuję, że jeżeli zapowiadają w Gminie Kraków konkurs, to wystarczy podać mi skład komisji konkursowej abym z góry podał nie tylko wynik jej obrad lecz i nazwę obsadzanej instytucji. Zasada komponowania Jury z dyrektorów innych kulturalnych instytucji miasta, przedstawicieli uczelni, miejskiej administracji i związków zawodowych prowadzi do transferu decyzji władzy w dół i procedurę konkursową falsyfikuje, ograniczając ją co najwyżej do utrwalania granic politycznych i instytucjonalnych wpływów. Co jest jeszcze groźniejsze od opisywanego przez Handzlika zwykłego „kumoterstwa". Bardziej widzę tu analogię z publicznym sondażem na lokalizację głowy Mitoraja wobec jej dzisiejszego, „tymczasowego" miejsca pobytu, niż z konkursami na dyrektorów Filharmonii czy Biura Festiwalowego.
Autor artykułu wspomina jeszcze o innym poruszanym w kuluarowych dysputach pomyśle, aby konkurs na dyrektora mógł mieć zasięg międzynarodowy, aby przyciągnął „międzynarodowe gwiazdy", aby na czele krakowskich instytucji kultury mogli stanąć „wybitni światowi artyści". Oczywiście, otwarcie konkursów tego typu jak najszerzej ma sens, oczywiście jest wiele doskonałych przykładów powierzania instytucji lokalnych międzynarodowym fachowcom. Już trudniej godzić się z tęsknotą za „światowym artystą" na stanowisku dyrektora muzeum, bo mechaniczne przeniesienie tradycji operetkowo-fiharmonicznej nie ma tu zastosowania. Jednak jest to kolejny akapit, któremu brakuje miejsca w hierarchii myślenia - snując takie dywagacje wcześniej czy później musimy zadać podstawowe pytanie: czym dzisiaj jest instytucja Muzeum Sztuki Współczesnej, czym ma być NASZE Muzeum, oraz jak z odpowiedzi na te pytania ma zostać uformowane oczekiwanie co do kierującej nim osoby? Jest to temat szeroki, a więc w skrócie: dzisiejsze muzea sztuki nowoczesnej są zazwyczaj („albo" lub „i") „pomnikami władzy", „przedsiębiorstwami rozrywkowymi", „impresariatami", „instytutami badawczymi lub/i edukacyjnymi", „narzędziami propagandy ideologicznej", „eksperymentami społecznymi"... Projekt naszego muzeum może być dowolnie skomponowany z tych składników, może też wnosić coś dodatkowego, jeżeli da się „to coś" wyartykułować. Oczywiście, niezależnie od wszystkich racjonalnych argumentów będzie musiało być - między innymi - „pomnikiem władzy", cały jednak czas mam nadzieję, że „władzy demokratycznej", i że uda się nam uniknąć nadmiaru tych gorszych składników. I tutaj powstaje właśnie pole sporu, którego tak bardzo chce się w Krakowie uniknąć - z wielu rozbieżnych powodów.
Po pierwsze: wielu potencjalnym dyskutantom, którym zależy na powołaniu Muzeum Sztuki Współczesnej, zamyka usta wiara w iluzję, że im mniej się o Muzeum mówi, im mniej sporów o jego wewnętrzny kształt, tym szybciej dojdzie do jego ewentualnego utworzenia. Łatwiej bowiem spierać się z jego przeciwnikami używając ogólnikowych i górnolotnych haseł, niż odkrywając niezgodność własnych poglądów. Łatwiej uzyskać zgodę czynników wysokich przy użyciu dwuznacznych komplementów niż wypierając ich wpływy z tworzonej ich rękoma instytucji. Konsekwencją tych obaw jest aprioryczna zgoda na psucie przedsięwzięcia jeszcze przed jego powstaniem, na półśrodki i półprawdy.
Po drugie: wiele osób, których doświadczenie w dyskusji mogłoby wnieść znaczące argumenty jest życiowo zainteresowana kształtem Muzeum i chce mieć dobre stosunki z jego przyszłym Dyrektorem. Ujawnianie przekonań okazuje się tu często tożsame z odkryciem własnych zawodowych interesów lub wręcz koteryjnych powiązań.
Po trzecie, wszyscy zdajemy sobie sprawę, że pomimo rozpoczęcia budowy wciąż odżywają polityczno-ideologiczne spory o dotychczas podjęte decyzje, o ich prawomocność, o lokalizację instytucji, że reprezentatywne dla miasta środowiska polityczne wciąż powracają do konfrontacyjnej figury konfliktu „postmodernistycznej sztuki" z „miejscem pamięci" (kompleks typu Nieznalska versus Fabryka Shindlera). Jakkolwiek erystyczny charakter ma taka retoryka, to wielu z nas odczuło już wielokrotnie i boleśnie konsekwencje towarzyszącej jej psychodramy i unika jej jak ognia.
Po czwarte: istnieje nieźle uzasadniony cudzą praktyką mit „zewnętrznego autorytetu", który ma moc narzucania korzystnych dla nas opinii i decyzji tym, których nie jesteśmy w stanie sami kontrolować. Stąd słabo uzasadniona tęsknota do „międzynarodowych arbitrów" i wiara, że będą nam przychylni na miarę naszych zasług, i wyręczą nas w braniu ryzykownej odpowiedzialności.
I Tomasz Handzlik ma całkowitą rację pisząc na koniec swego tekstu, że „pomarzyć o ewentualnym sukcesie nowej instytucji" będzie można tylko po przeprowadzeniu „szeroko zakrojonej debaty nie tylko o kandydacie, ale o samej placówce, o jej przyszłości, kształcie i zadaniach, jakie ma spełniać". Nie sugeruje już jednak ani formy takiej debaty, ani jej zasięgu, nie wspomina też - być może z przezorności - że we wcześniej opublikowanym a przeprowadzonym przez Dorotę Jarecką wywiadzie z Marią Anną Potocką, nominowana na „okres organizacji" muzeum dyrektorka nakreśla już wyraźnie fundament planowanej przez siebie instytucji, ograniczając w ten sposób radykalnie zakres jakiejkolwiek przyszłej debaty czy pole popisu dla swoich - być może już „konkursowych" - następców. A więc, przypomnijmy: „Na początek chciałabym podarować muzeum kilka ważnych prac ze swojej kolekcji polskiej i obcej sztuki współczesnej, którą gromadzę od początku lat 80...", "Co to będą za prace na początek? - Roberta Kuśmirowskiego, Krzysztofa Wodiczki, Edwarda Dwurnika, Jarosława Kozłowskiego, Beata Streulego. Potem, w ciągu dwóch-trzech lat, chciałabym przekazać do muzeum całą moją kolekcję, kilkaset prac. W tym roku powinnam mieć także fundusz na niewielkie zakupy. Być może też zostaną przekazane do muzeum na zasadzie depozytu dwie krakowskie kolekcje sztuki najnowszej - galerii Bunkier Sztuki oraz Małopolskiej Fundacji Sztuki Współczesnej. Również Andrzej Starmach zadeklarował gotowość przekazania w depozyt części swojej kolekcji. Jaki obraz sztuki zaproponuje nowe muzeum? - Będzie pokazywać ostatnie czterdziestolecie, choć nie wykluczam, że cofnie się aż do początków polskiej sztuki powojennej i takich artystów, jak: Andrzej Wróblewski, Tadeusz Kantor, Karol Pustelnik, Henryk Stażewski czy Jadwiga Maziarska. Chciałabym, żeby muzeum dało ludziom poczucie ciągłości. Pokazywało, że sztuka to jest rodzaj organizmu, który podlega ewolucji, a najnowsze zjawiska nie spadły z nieba, tylko mają swoje uzasadnienie we wcześniejszych etapach. To muzeum będzie próbowało pomóc zrozumieć sztukę. Będzie miało charakter edukacyjny...".

Czy zaproponowana przez Potocką wizja jest zła? Nie! Nawet może się wydawać wielkoduszna, bo oparta na wielkiej ilości darowizn. Mało tego, wykracza znacznie poza schemat narzucony przez małopolską Fundację Sztuki Współczesnej, ograniczoną sztucznie wymyśloną datą powstania zakupywanych dzieł. Wydaje się wręcz zrównoważona i rozsądna, racjonalna, bezpieczna ekonomicznie, choć wciąż subiektywna. Nie jest wykluczone, że ma też poparcie polityczne zacisza gabinetu, który Potocką arbitralnie powołał, jest więc prawdopodobieństwo gwarancji realizacyjnej. Równocześnie jednak nie można nie zauważyć, że jest to obietnica utrwalenia na terenie nowego Muzeum dominacji od kilku lat już praktykowanej, pozbawionej ryzyka i konformistycznej formy uprawiania promocji i rozgrywania hierarchii na lokalnej scenie sztuki, dowód na chęć zarzucenia głęboko kotwicy w powstającej instytucji, wręcz utożsamienia jej z ideą własnej, prywatnej kolekcji sztuki. I dyskomfort tej sytuacji odczuwa najwyraźniej sama Pani Dyrektor, gdyż - co prawda - oświadcza, że apel do prezydenta miasta o zorganizowanie konkursu na stanowisko w Muzeum „nie był wymierzony merytorycznie" w jej osobę, to jednak jednoznacznie stawia zarzut części sygnatariuszy apelu stwierdzając, że nie jest w porządku gdy apel taki podpisują osoby, które były na swe stanowiska mianowane bez konkursu... Potwierdza się zatem moje przekonanie, że mianowanie takie ogranicza.
Jedno jest już jasne. Jeżeli scenariusz zaprezentowany przez Marię Annę Potocką będzie realizowany jej rękoma, to czasu i miejsca na debatę o kształcie Muzeum zabraknie już na zawsze, konkurs na następcę Potockiej przeniesie się do greckiego kalendarza, a prawdopodobieństwo organizacji uczciwych i merytorycznie prowadzonych konkursów na stanowiska w innych instytucjach kultury nie zwiększy się ani o jotę. Nie sądzę, by można było powiedzieć to dobitniej.

KOPPKK informuje o konkursie na Dyrektora Bunka Sztuki w Krakowie

2010-02-01T15:41:00.006+01:00

Ogłoszenie

Ze względu na mianowanie przez prezydenta miasta Krakowa Pani Marii Anny Potockiej - dyrektor Bunkra Sztuki na stanowisko dyrektor (w organizacji) Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie, od dnia 1.02.2010 Bunkier Sztuki będzie kierowany przez p.o. Pana Romana Krzysztofika. Jednocześnie Urząd Miasta Krakowa w lutym 2010 zorganizuje konkurs na stanowisko dyrektora w Bunkrze Sztuki.

Warunki konkursu mają być ogłoszone już niedługo. Jako Komitet Obywatelski na rzecz przejrzystości w polityce kulturalnej Krakowa pragniemy poinformować wszystkich zainteresowanych już teraz, ponieważ zdajemy sobie sprawę, że podjęcie decyzji o kandydowaniu oraz przygotowania do konkursu wymagają czasu.

Bunkier Sztuki jest jedną z najważniejszych galerii sztuki współczesnej w Polsce, dlatego chcielibyśmy, żeby konkurs stał się szansą do wyłonienia kandydata, który będzie gwarantem profesjonalizmu i wysokiego poziomu działalności galerii.

Ze strony miasta Krakowa organizacją konkursu zajmuje się Pani Anna Nowacka z Wydziału Kultury Urzędu Miasta Krakowa. Numer telefonu do sekretariatu Wydziału Kultury UMK: 012 616 1922.

Komitet na rzecz przejrzystości w polityce kulturalnej Krakowa powstał w październiku 2009 z inicjatywy artystów, kuratorów, krytyków oraz osób zainteresowanych. Impulsem do stworzenia Komitetu była niejasna sytuacja wokół nowopostającego Muzeum Sztuki Współczesnej i Bunkra Sztuki. Brak oficjalnych informacji dotyczących przyszłego dyrektora muzealnej placówki, programu nowej instytucji spowodował zaniepokojenie środowiska, co zaowocowało listem do prezydenta Majchrowskiego, spotkaniami z radnymi, wojewodą małopolskim Stanisławem Kracikiem a także ministrem kultury Bogdanem Zdrojewskim. Od 1.02.2010 na stanowisko dyrektora (w organizacji) została powołana Maria Anna Potocka.

Naszym celem jest monitorowanie konkursu na stanowisko dyrektora w Bunkrze Sztuki a w dalszym czasie także doprowadzenie do konkursu na dyrektora Muzeum Sztuki Współczesnejoraz zwrócenie uwagi miasta na obowiązek publicznej debaty dotyczącej tak ważnych inicjatyw jak powoływanie nowych instytucji i dyskusja nad ich programem.

Call for applications to fill the post of Director of Bunkier Sztuki Gallery

Following the nomination of the former Bunkier Sztuki’s Director Maria Anna Potocka to the director’s post in Contemporary Art Museum, the Mayor of Kraków is going to choose the new Director of Bunkier Sztuki Gallery in an open competition. Rules of the competition will be announced shortly. Of course, it takes time to take a decision to participate in such a competition, so we – as Citizens’ Committee for Transparency in Kraków’s Cultural Policy – would like to make this fact as widely know as possible right now.

Bunkier Sztuki is one of the most important contemporary art galleries in Poland, therefore we want the competition to be a chance for selecting a candidate who will guarantee professionalism and highest quality of gallery’s activity.

The competition organizer on behalf of Krakow City Hall is Mrs. Anna Nowacka from the Cultural Department. The phone number to her office is +48 12 616 1922

Citizens’ Committee for Transparency in Kraków’s Cultural Policy was established in October 2009 by artists, curators, critics and activists as a reply to an opaque situation surrounding Bunkier Sztuki and Contemporary Art Museum in Kraków. Lack of official information about the future Museum’s director as well as its program caused concern of art community. The Committee addressed the President of Kraków in an open letter signed by around 400 art professional from the entire country. The representatives of the Committee – artists Marta Deskur and Wilhel Sasnal - met with the Mayor of Kraków Jacek Majchrowski, town councilors responsible for culture, provincial governor Stanisław Kracik and also the Minister of Culture Bogdan Zdrojewski. The main postulate was an open international competition for the post of director in Contemporary Art Musseum. The initiative, despite its wide support in the art community as well as the media, has been completely ignored by the officials. The Mayor of Kraków refused to organize the competition and Maria Anna Potocka was appointed to the post effective from February the 1st 2010. She will remain in office for an indefinite period of time to complete the process of the Museum’s organization. However no deadline is given for accomplishing this task and it will be entirely up to the new director to decide when the organization is finished.

Our aim now is to monitor the competition for the director of Bunkier Sztuki and to stimulate a public debate concerning the cultural politics of the City of Kraków. We believe the competition for the new director of Contemporary Art Museum should be held as soon as it is open to the public. There should also be a definite term for this office. According to the current regulations directors of all public Museums in Poland are appointed for lifetime.

Z Bunkra do muzeum

2010-02-01T15:06:00.000+01:00

W środę Maria Anna Potocka otrzymała od prezydenta Krakowa nominację na dyrektora nowo utworzonej w Krakowie instytucji - Muzeum Sztuki Współczesnej.

Potocka zostaje dyrektorem "muzeum w organizacji". Ma ono zostać zbudowane w dzielnicy Zabłocie w pobliżu tzw. Fabryki Schindlera. Potem, jak powiedziała wczoraj "Gazecie" rzeczniczka prezydenta Renata Lisowska, prezydent Majchrowski powoła dyrektora muzeum albo zorganizuje konkurs - to zależy, czy minister kultury wpisze Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie na listę samorządowych instytucji kultury, w których obowiązują konkursy.

Czytaj dalej

Dyrektor Potocka

2010-01-29T19:36:00.000+01:00

Potwierdziły się nasze nieoficjalne informacje - Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie ma dyrektora "w organizacji": Marię Annę Potocką, dotychczasową szefową galerii Bunkier Sztuki. Nową funkcję będzie pełnić od 1 lutego; w tym samym dniu złoży rezygnację ze stanowiska szefowej Bunkra.

Czytaj dalej

Jednak konkurs?

2010-01-25T01:06:00.002+01:00

KONTROWERSJE.
Bogdan Zdrojewski, minister kultury i dziedzictwa narodowego, potwierdził, że w Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie będzie zorganizowany konkurs na stanowisko dyrektora.

Od kilku miesięcy środowisko artystów i animatorów kultury domagało się takiego konkursu od Jacka Majchrowskiego, prezydenta Krakowa. Skupieni wokół grupy "Inicjatywa 2009, czyli przedstawiciele Komitetu Obywatelskiego na rzecz Przejrzystości w Polityce Kulturalnej Krakowa" działacze postanowili zwrócić się z prośbą o interwencję do Bogdana Zdrojewskiego, ministra kultury i dziedzictwa narodowego.

Czytaj dalej

Podsumowanie działań KOPPKK

2010-01-19T16:27:00.003+01:00

Drodzy czytelnicy,

Oto podsumowanie dotychczasowych działań Komitetu Obywatelskiego na rzecz Przejrzystości w Polityce Kulturalnej Krakowa (KOPPKK). Wypunktuję najważniejsze fakty, dodatkowo opatrzę je własnym komentarzem.

Impulsem do powstania KOPPKK stała się niejasna sytuacja w Krakowie dotyczącą sposobu powoływania dyrektora powstającego właśnie Muzeum Sztuki Współczesnej (MSW). Pierwszym działaniem KOPPKK było zatem wystosowanie listu otwartego do Prezydenta Krakowa prof. Jacka Majchrowskiego. W liście zawarta została prośba zachowanie przejrzystości procedur, o zorganizowanie konkursów na dyrektorów MSW i dodatkowo Bunkra Sztuki, a także o prowadzenie dialogu ze środowiskiem w tej sprawie.

Kilka słów dygresji i wyjaśnienia: uczestniczyłam w luźnej rozmowie, podczas której Filip Berkowicz, Pełnomocnik Prezydenta do spraw Kultury, namawiał Wilhelma Sasnala, aby zgodził się być dyrektorem MSW w Krakowie, bo – cytując pana Berkowicza – ma „dobrą gębę i niezłe zaplecze”. Rozmowa ta uświadomiła mi jaki jest sposób myślenia niektórych ważnych dla kultury w Krakowie urzędników i w jaki sposób mogą być podejmowane decyzje, które dotyczą losu publicznych instytucji i wydawania publicznych pieniędzy. Pan Filip Berkowicz wykazywał jednak chęć współpracy z KOPPKK. Nie był zadowolony z otwartego listu, jaki wtedy skierowaliśmy do Prezydenta, nie był przekonany o słuszności organizowania otwartej debaty z ekspertami w celu omówienia programu i procedur wyłaniania dyrektorów obu placówek (debata jest jednym z naszych postulatów, planujemy zorganizować ją w lutym).

Pragnę dodać jeszcze refleksję ogólniejszą. Nie wymieniam nazwisk, ale muszę powiedzieć, że bardzo częstym argumentem przeciwko naszym staraniom o przejrzystość procedur było przekonanie, że konkursy na stanowiska dyrektorskie są „ustawiane”. Przekonanie to podziela bardzo wiele osób na wysokich szczeblach władzy (za każdym razem podkreślano, że teraz rozmowa jest nieoficjalna). I tu dochodzimy do przyczyny powstania KOPPKK. Chcemy zmiany tego właśnie, powszechnego i obezwładniającego przeświadczenia, że nic nie da się zrobić, bo wszystko jest z góry ustawione. W Polsce, w Krakowie, pracuje bardzo wiele wybitnych postaci z kręgu sztuk wizualnych, które można zaprosić do współpracy przy konkursach; współpracy motywowanej dobrem wspólnym: kultury i instytucji, a nie tylko dobrem własnym.

Nasz list otwarty do Prezydenta został podpisany przez ponad 300 osób, większość to ludzie kultury i sztuki. Kto listu nie podpisał? Przede wszystkim osoby bezpośrednio zaangażowane w sprawę tworzenia nowego MSW. Chodzi tu przede wszystkim o Maszę Potocką.

Na otwartym zebraniu Komitetu, w końcu października 2009, dowiedzieliśmy się od Maszy Potockiej że już mniej więcej rok temu, Prezydent Majchrowski prosił ją o pomoc przy tworzeniu muzeum, na co wyraziła zgodę. Dziwię się jednak, że ani Wydziałowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego UMK, ani Prezydentowi, ani Maszy Potockiej jako jego prawej ręce do spraw MSW nie przyszło do głowy zwołanie otwartej debaty i po prostu przedstawienie projektu nowego muzeum: jaką formę ma przybrać budynek, jaki ma mieć ono program, jaką ma pełnić rolę w stosunku do istniejących już instytucji kultury w Krakowie, a na koniec – przydałoby się zapytać o oczekiwania środowisk twórczych.

List otwarty wręczyliśmy Prezydentowi Majchrowskiemu podczas spotkania w październiku 2009. Pan Prezydent stwierdził, że ma poglądy podobne do naszych, że zależy mu na powołaniu instytucji jeszcze w 2009 roku, chciałby nominować Maszę Potocką na stanowisko dyrektora w organizacji, a potem zorganizować otwarty i międzynarodowy konkurs. Niestety, za deklaracjami nie poszły fakty. By słowa Prezydenta mogły się urzeczywistnić, potrzebna była zmiana statutu nowego muzeum. (Dodatkowym problemem na drodze „do demokracji” okazał się fakt, że Masza nie wyrażała chęci przyjęcia stanowiska dyrektora w organizacji. Miała nadzieję, że Prezydent będzie ją nominował na dyrektora tej instytucji i – co teraz wszyscy wiemy – z tego prostego powodu listu otwartego nie podpisała.)

W listopadzie 2009 spotkaliśmy się z ówczesną przewodniczącą Rady Miasta Krakowa, panią Małgorzatą Radwan-Balladą (PO), a także z Radnym, panem Jerzym Fedorowiczem (PO). Uzyskaliśmy deklaracje o wsparciu naszych postulatów, a pan Fedorowicz zaproponował wprowadzenie konkretnej poprawki dotyczącej wyboru dyrektora drogą konkursu i dookreślenia do kiedy statut obowiązuje – na sesji Rady Miasta.

Spotkaliśmy się również z Ministrem Kultury i Dziedzictwa Narodowego, panem Bogdanem Zdrojewskim, który tak samo obiecał zająć się osobiście naszą sprawą.

18 listopada 2009 roku Rada Miasta Krakowa przegłosowała powołanie MSW i wniosła poprawkę do jego statutu, o treści m.in. następującej: „Dyrektora Muzeum powołuje i odwołuje Prezydent Miasta Krakowa drogą konkursu...” Wprowadził ją pan Jakub Bator (PiS). Z nieznanych powodów pan Jerzy Fedorowicz swoją poprawkę w ostatnim momencie wycofał.

Statut został przesłany do Wojewody Małopolskiego, pana Stanisława Kracika, którego prawnicy mieli następnie dokonać ekspertyzy wprowadzonej poprawki.

W ramach prowadzenia dialogu z urzędnikami pełniącymi ważne funkcje i mającymi wpływ na kształt kultury Krakowa, udaliśmy się również do Stanisława Dziedzica, Dyrektora Wydziału Kultury UMK. Pan Dziedzic powiedział, że nie będzie się z nami konsultował w sprawach zasad konkursu na dyrektora Bunkra Sztuki oraz że nie będzie konsultował decyzji co do konkursu na dyrektora MSW, ponieważ od tego ma zaufane środowiska z wieloletnim stażem. Dodał, że MSW nie ma ani pieniędzy, ani takiego celu, by stać się miejscem na poziomie europejskim, że działalność muzeum ma być adresowana do turystów i krakowskich twórców o lokalnej wysokiej renomie.

Ostatnią do tej pory osobą, z którą spotkali się przedstawiciele KOPPKK, był Wojewoda Małopolski, Stanisław Kracik. Poparł on nasze postulaty. Powiedział, że przeczytał nasz list z prośbą o spotkanie kilkakrotnie oraz że porozumiał się z Maszą Potocką, z którą współpracuje już od wielu lat (Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Niepołomicach). Starał się uzyskać pełny obraz sytuacji i poznać zdanie innych ekspertów i osób bezpośrednio zaangażowanych w sprawę powołania MSW. (Tych, którzy chcą precyzyjności mojej relacji, muszę zmartwić, ponieważ rozmowy z politykami są z reguły bardzo nieprecyzyjne.) Jak pisałam wcześniej, to do Wojewody został wysłany statut MSW z poprawką, to tutaj miała zostać dokonana ekspertyza prawna.

Wysłaliśmy również list z prośbą o spotkanie w sprawie standardów i procedur, obowiązujących w innych państwach UE, dotyczących międzynarodowych konkursów na dyrektorów muzeów sztuk współczesnych, do pani Poseł do Parlamentu Europejskiego, Róży Thun (PO) – bez odpowiedzi.

Końcówka roku była dla nas zaskakująca. 31 grudnia 2009 roku dostaliśmy list od pana Filipa Berkowicza jako odpowiedź na nasz list do Prezydenta. List zawierał informację o tym, że Wojewoda odrzucił zgłoszoną przez Radnych poprawkę statutu MSW, gdyż była niezgodna z prawem. Prezydent Miasta Krakowa podjął zatem decyzję o powołaniu dyrektora MSW w drodze nominacji. Nie wyklucza to jednak możliwości ewentualnego ogłoszenia konkursu po zakończeniu procesu organizacji, a za dzień jego zakończenia przyjmuje się dzień otwarcia wystawy stałej. Co do Bunkra Sztuki, konkurs na dyrektora przewidziany jest na 1. półrocze 2010 zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu Ministra z dnia 30.06.2004. Jeśli zaś chodzi o naszą propozycję współpracy z Urzędem Miasta Krakowa, to nie widzi on takiej potrzeby, ponieważ aktualnie przy Prezydencie działa Konwent ds. Strategii Rozwoju Kultury.

Dziwi fakt, że skoro Wojewoda Stanisław Kracik spotykając się z nami trzy dni po dacie pisma wystawionego przez Wydział Prawny Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego (w którym stwierdzono nieważność poprawki wniesionej do statutu MSW), nic o tej negatywnej ekspertyzie nam nie powiedział, co więcej – deklarował wsparcie naszych postulatów. Wojewoda powinien być świadom opinii własnych ekspertów. Być może powinien skontaktować się w tej sprawie nawet i z Ministrem Kultury.

Wnioski: przy działaniach zmierzających do powołania MSW zasada przejrzystości nie zostaje zachowana.

Zadajemy sobie teraz pytanie: co dalej? Nic nie da się zrobić, jeśli w dialogu stosowana jest polityczna hipokryzja i jedynie pozorowana chęć wprowadzania standardów europejskich i demokratycznych. Nic nie da się zrobić, jeśli prawo nie będzie służyć obywatelom, by zmieniać świat na lepsze. Dlaczego np. ani Urząd Miasta Krakowa, ani Masza Potocka nie chcą otwartej debaty? Przecież na sesji zorganizowanej przez AICA (18.11.2009) sprawa krakowskiego MSW spotkała się z żywym zainteresowaniem całego środowiska.

Jeśli władza nie zacznie zmieniać swojego sposobu działania, trudno będzie Komitetowi Obywatelskiemu współpracować z nią w jakikolwiek sposób (przypomnę, że jako jedno z naszych zadań widzimy doradzanie i konsultowanie). Naszym zadaniem staje się zatem tworzenie niezależnego pola edukacji kulturalnej i informacji. Rozważamy również bojkot oficjalnych instytucji. Bojkot byłby jednak ostatecznością. Chcemy przecież, by nowe Muzeum powstało, chcemy nowych miejsc pracy dla energicznych i inteligentnych kuratorów, i artystów, chcemy, by w Krakowie kultura miała coraz lepsze warunki do rozwoju.

Ja sama wciąż zachowuję cień nadziei, że wszystkie obietnice składane nam przez urzędników, zaowocują zmianami, które wpuszczą trochę powietrza, byśmy wszyscy mogli się dobrze dotlenić sztuką, nawet w Krakowie.

Marta Deskur aka Dzierżyński w imieniu KOPPKK

Rewolucja w kulturze - Roman Pawłowski w GW

2009-12-31T14:26:00.001+01:00

Kiedy w czerwcu opublikowaliśmy wywiad z prof. Jerzy Hausnerem na temat reformy finansowania i zarządzania w kulturze, wydawało się, że jego tytuł - "Rewolucja kulturalna" jest nieco na wyrost. Dzisiaj wiemy, że nie było w tym określeniu żadnej przesady

Rok 2009 ma szansę stać się tym dla polskiej kultury, czym dla polityki, gospodarki i życia społecznego był rok 1989: historyczną cezurą i przełomem. 20 lat temu Polska przechodziła od totalitaryzmu i centralnie sterowanej gospodarki do demokracji i wolnego rynku. Istotą obecnego przełomu w kulturze jest przejście od systemu dworskiego, w którym artyści zabiegają o łaskę i wsparcie władzy, do systemu obywatelskiego, w którym to obywatele - twórcy, producenci i odbiorcy -razem z politykami i samorządowcami współdecydują o tym, jak zorganizować i finansować życie kulturalne.

Tej przemiany nie byłoby, gdyby nie Kongres Kultury Polskiej zorganizowany we wrześniu w Krakowie z inicjatywy ministra Bogdana Zdrojewskiego. Przedstawione tam propozycje zmian w ustawodawstwie, a także raporty o stanie poszczególnych dziedzin kultury i sztuki wywołały gorącą dyskusję i mobilizację twórców i animatorów porównywalną do tej z wiosny 1989 r. Na wzór ówczesnych komitetów obywatelskich zaczęły powstawać inicjatywy i fora ogólnopolskie: Komitet Obywatelski Mediów Publicznych, Komitet na rzecz Radykalnych Zmian w Kulturze, Obywatelskie Forum Sztuki Współczesnej, Forum Obywatelskie Teatru Współczesnego, Inicjatywa "Aktorzy 70/80", Obywatelskie Forum Dostępu do Książki, czy lokalne, takie jak Obywatelski Komitet na rzecz Przejrzystości w Polityce Kulturalnej Krakowa albo federacja Madeinpoznan.org.

Ten szeroki obywatelski ruch na rzecz zmian w kulturze jest jak dotąd najważniejszym efektem Kongresu. Komitety stały się platformą autentycznej debaty nad kształtem i przyszłością polskiej kultury, a zarazem naturalnym partnerem do dialogu z ministerstwem i samorządami. Zastępują w tej roli stare organizacje twórców, które albo są bierne - jak Związek Polskich Artystów Plastyków - albo pełnią rolę związków zawodowych i zamiast wspierać reformy, bronią swych członków przed ich skutkami - jak Związek Artystów Scen Polskich.

Nowe, jeszcze nieformalne organizacje recenzują działania władz, formułują własne postulaty i projekty ustaw. Mają na koncie pierwsze sukcesy: w Krakowie artyści z Komitetu na rzecz Przejrzystości w Polityce Kulturalnej wymusili na samorządzie zorganizowanie konkursu na stanowisko dyrektora nowego Muzeum Sztuki Współczesnej. Wcześniej prezydent miasta forsował swojego kandydata poza procedurami demokratycznymi. Z pozytywnym odzewem władz spotkały się założenia do nowej ustawy medialnej przygotowywane przez środowiska twórcze. Coraz więcej zwolenników ma projekt tzw. ustawy instytutowej przygotowany przez filmowców i pisarzy, który wprowadza nowe źródło finansowania działalności kulturalnej z daniny od przemysłów kultury.

Przebudzenie w środowiskach twórczych jest gwarancją, że zmiany w ustawodawstwie zostaną przeprowadzone pod społeczną kontrolą. A chodzi o przebudowę systemu obejmującą nie tylko źródła finansowania i podział środków, ale także relacje pomiędzy instytucjami i organizacjami a samorządem, zrównanie w prawach instytucji publicznych, prywatnych i NGO-sów, ułatwienia w prowadzeniu działalności kulturalnej czy prawa socjalne twórców.

Pierwsze zmiany znajdą się w przygotowywanej nowelizacji przepisów dotyczących działalności kulturalnej, która wiosną ma trafić do Sejmu. Kolejne - w zapowiadanej na przyszły rok nowej konstytucji kultury - ustawie o działalności kulturalnej. Od wyników debaty rozpoczętej w tym roku zależy, co będziemy oglądać i czego słuchać w polskich teatrach, galeriach, filharmoniach, muzeach, domach kultury za 10 i więcej lat.

Źródło: Gazeta Wyborcza

Link do źródła >>

"Drenaż mózgów" na blogu Magdy Ujmy

2009-12-16T17:44:00.003+01:00

W wielkim poruszeniu, jakie panuje obecnie wokół sprawy instytucji w Krakowie, pojawiają się rozmaite głosy. Poruszenie to bardzo mnie cieszy: wreszcie przerwany został dręczący nasze środowisko problem braku szczerości w wypowiedziach publicznych, nieszczęsny oportunizm i indywidualizm, nie pozwalające walczyć w poczuciu wspólnego interesu. Nagle wszyscy poczuli się obywatelami i zapragnęli wziąć sprawy w swoje ręce. Świetnie. Więc jednak można.

W głosach na temat sytuacji krakowskiej, bo w tę siłą rzeczy jestem najbardziej zaangażowana, pojawia się pewien drobiazg, o którym postanowiłam wspomnieć.

Czytaj dalej >>

Komitet Obywatelski zaprasza do "BOMBY"!

2009-12-09T16:42:00.002+01:00

Zapraszamy wszystkich, którzy chcieliby porozmawiać o polityce kulturalnej Krakowa, podzielić się pomysłami lub dołączyć do naszej grupy. Spotkania odbywają się w każdą niedzielę o godz. 17 w Bombie na pl. Szczepańskim 2/1.

"Jaki dyrektor?" - Jan Sowa w "TP"

2009-12-09T16:41:00.003+01:00

Władze Krakowa w zamieszaniu wokół powoływania dyrekcji Muzeum Sztuki Współczesnej są zakładnikami nie do końca przemyślanej strategii. Ze względu na zbliżające się wybory zależy im, by Muzeum uruchomić w październiku 2010 r., co będzie trudne, biorąc pod uwagę, że jak na razie na Zabłociu zrobiono niewiele ponad wykop pod fundamenty.
Prezydent przekonywał Martę Deskur i Wilhelma Sasnala, że jest za przeprowadzeniem konkursu, ale teraz już na to za późno. A przecież o powstawaniu Muzeum wiadomo było od dawna. Wszystko można było zorganizować inaczej. W Warszawie Muzeum Sztuki Nowoczesnej zaczęło działać jako instytucja, chociaż nie wiadomo, kiedy powstanie jego budynek. W pierwszej chwili wydaje się to absurdalne, być może jednak to lepszy model – pozwala pracować nad programem i doszlifować go tak, by do budynku wejść nie tylko z wizją, ale z konkretnymi planami. Prezydent Jacek Majchrowski i inni politycy z magistratu chcą zdyskontować sukces, jakim będzie otwarcie Muzeum, jednak jako obywatel i mieszkaniec Krakowa wolę mieć Muzeum pół roku później, ale z dyrektorem wyłonionym na drodze konkursu.

Jan Sowa jest socjologiem, pracownikiem naukowym Katedry Kultury Współczesnej UJ, członkiem Obywatelskiego Komitetu na Rzecz Przejrzystości w Polityce Kulturalnej Krakowa.

Link do źródła >>

Anda Rottenberg o znaczeniu Rad Powierniczych dla instytucji muzealnych

2009-12-09T16:37:00.003+01:00

Dyrektor w Warszawie

Wypada sprostować przekłamania związane z konkursem na dyrektora Muzeum Narodowego w Warszawie: na to stanowisko zostały rozpisane dwa konkursy. Pierwszy (za czasów min. Ujazdowskiego) wygrał Wojciech Włodarczyk. Nowy minister nie zaakceptował tej kandydatury i powołał Radę Powierniczą, która przeprowadziła drugi konkurs, międzynarodowy, ale z warunkiem znajomości języka polskiego. Drugi konkurs nie przyniósł zadowalających rezultatów i odbyła się „dogrywka” z udziałem dodatkowo zaproszonych kandydatów. Piotr Piotrowski jest więc dyrektorem zaproponowanym przez Radę Powierniczą, a nie arbitralnie wyznaczonym przez ministra.

Ani procedura konkursowa, ani niekonsultowane nominacje nie gwarantują dobrego wyboru.

Stąd apel środowiska skupionego w Obywatelskim Forum, które na równi z konkursem postuluje powołanie Rady, mającej pieczę nad całokształtem działalności danej instytucji i uprawnionej do wyboru dyrektora. Tylko taka rada wyzwala instytucję spod okazjonalnych decyzji zmieniających się urzędników, zapewnia profesjonalną ocenę wyników i programową ciągłość instytucji. Od Rady zależy też procedura wyboru nowego dyrektora.

Przypadek nowego muzeum w Krakowie od początku jest obarczony błędami. Instytucja powinna być powołana jednocześnie z decyzją o budowie gmachu, a nie tuż przed jej zakończeniem. Pomysł powołania tymczasowego dyrektora na czas budowy także nie zda egzaminu, ponieważ jest dość upokarzający dla każdego kandydata. Jest nadzieja, że władze Krakowa rozwiążą ten problem nieco rozsądniej i – biorąc przykład z instytucji warszawskich (Muzeum Narodowe, Zamek Królewski, Muzeum Powstania Warszawskiego) – po prostu powołają Radę Powierniczą.

Anda Rottenberg jest historyczką sztuki, autorką m.in. książek: „Sztuka w Polsce w latach 1945–2005”, „Proszę bardzo”. W latach 1993–2000 była dyrektorem Galerii Sztuki „Zachęta” w Warszawie.

http://tygodnik.onet.pl/33,0,37697,dyrektor_w_warszawie,artykul.html

Skąd się biorą dyrektorzy? - pisze Piotr Kosiewski w "Tygodniku Powszechnym"

2009-12-09T16:34:00.001+01:00

Skąd się biorą dyrektorzy?
Trwa zacięta walka o stanowiska dyrektorskie w ważnych instytucjach sztuki w Polsce. Środowisko artystyczne postuluje konieczność organizowania otwartych konkursów. Ale nie wszyscy godzą się na takie rozwiązanie.

Zobacz także:

* Nr 50 (3153), 13 grudnia 2009

Sprawa rozpoczęła się w Krakowie. Dwójka artystów – Marta Deskur i Wilhelm Sasnal – wystosowała „List otwarty do Prezydenta Miasta Krakowa” dotyczący obsady Bunkra Sztuki i powstającego Muzeum Sztuki Współczesnej. Pod ich apelem podpisało się blisko dwustu artystów, kuratorów, krytyków i szefów najważniejszych galerii i muzeów w Polsce. Niedługo po tym zdarzeniu dwa listy otwarte trafiły do ministra kultury Bogdana Zdrojewskiego. Obywatelskie Forum Sztuki Współczesnej oraz Kolegium Kuratorów Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski domagały się z kolei zorganizowania otwartego konkursu na stanowisko dyrektora warszawskiej placówki.

Za konkursem czy przeciw?

Obie sprawy – mimo różnic – dotyczą kwestii elementarnych: tworzenia procedur umożliwiających merytoryczny i przejrzysty wybór dyrektorów oraz publiczną dyskusję nad proponowanym przez nich programem. Pokazują również nowe zjawisko. Środowiska zajmujące się sztuką najnowszą zaczęły się organizować i publicznie wypowiadać o istotnych dla siebie sprawach. To swoiste pospolite ruszenie jest niespodziewanym efektem wrześniowego Kongresu Kultury Polskiej.

Na apel w sprawie CSW Bogdan Zdrojewski odpowiedział negatywnie, tłumacząc, że nie ma zaufania do konkursów. Dokonywane w ten sposób wybory – podkreślał – często nie były trafne. W zamian obiecał szerokie konsultacje na temat obsady kierownictwa Zamku Ujazdowskiego. Jednak w wypowiedzi opublikowanej przed kilkoma dniami na stronie internetowej „Obiegu” dodał: „Nie wykluczam (...) w tym także przypadku dobrze zbudowanego międzynarodowego konkursu”.

Z kolei władze Krakowa zapowiedziały organizację konkursu na stanowisko dyrektora Bunkra, najważniejszej dotąd publicznej galerii w mieście. W przypadku powstającego Muzeum Sztuki Współczesnej decyzja pozostawała w gestii prezydenta Krakowa. Kandydatką na dyrektora była Anna Maria Potocka, znana krytyczka, aktualny dyrektor Bunkra, osoba mająca poważny dorobek i doświadczenie.

Jeśli chodzi o Warszawę, to minister ma prawo samodzielnie powołać dyrektora Zamku, gdyż w tym przypadku nie ma wymogu przeprowadzenia konkursu. On też ponosi polityczną odpowiedzialność za funkcjonowanie centralnych instytucji kultury. Za jego sceptycyzmem stoją również pewne racje. Nie powiodły się ambitne plany dotyczące nowego szefa warszawskiego Muzeum Narodowego. Odzew na międzynarodowy konkurs był dość słaby. Wreszcie sam minister nie uszanował jego wyniku: nie zaakceptował Wojciecha Włodarczyka i powołał na to stanowisko Piotra Piotrowskiego. Również bez konkursu dyrektorem warszawskiego Muzeum Sztuki Nowoczesnej została Joanna Mytkowska. Warto jednak pamiętać, że obie instytucje znajdowały się w stanie głębokiego kryzysu. Tymczasem osoby wybrane przez Zdrojewskiego i jego poprzednika Kazimierza Ujazdowskiego cieszą się dużym autorytetem i są szansą dla tych instytucji.

Piotr Kosiewski jest historykiem i krytykiem sztuki. Redaktor działu sztuki Kwartalnika Literackiego „Kresy”. Pod jego redakcją ukazało się kilka książek, m.in. „Pamięć jako przedmiot władzy” (Warszawa 2008). Stale współpracuje z „TP”.

http://tygodnik.onet.pl/33,0,37699,skad_sie_biora_dyrektorzy,artykul.html

"Będzie konkurs w Krakowie" - "Gazeta Wyborcza"

2009-12-09T16:31:00.002+01:00

Rada Miasta Krakowa zdecydowała, że w nowo powołanym Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie dyrektor zostanie wybrany w drodze konkursu.

Mówi o tym przyjęty właśnie przez Radę statut Muzeum. Ma być ono zbudowane do końca 2010 r. na terenie tzw. fabryki Schindlera w dzielnicy Zabłocie. Wyboru dyrektora placówki w konkursie domagali się artyści i ludzie sztuki z Obywatelskiego Komitetu na rzecz Przejrzystości w Polityce Kulturalnej Krakowa.

Link do źródła >>

Debata dotycząca Muzeum Sztuki Współczesnej i Bunkra Sztuki już w styczniu!

2009-12-08T09:04:00.003+01:00

Szanowni Państwo,

Pragniemy poinformować, że Komitet Obywatelski na rzecz Przejrzystości w Polityce Kulturalnej Krakowa przygotowuje debatę poświęconą powstającemu właśnie Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie. Debata ma odbyć na początku stycznia. O dokładnym terminie i lokalizacji poinformujemy w odrębnym mailu.

Zorganizowanie debaty stanowi konsekwencję dotychczasowej działalności Komitetu, której celem jest przede wszystkim prześwietlenie dotychczasowych działań Miasta i sprawowanie obywatelskiego nadzoru nad dalszą jego aktywnością w stosunku do tworzonego muzeum oraz miejskiej galerii Bunkier Sztuki. Opis tego, co zrobiliśmy do tej pory można znaleźć na blogu Inicjatywa2009 (www.inicjatywa2009.blogspot.com).
Uważamy, że w chwili, gdy utworzenie nowego Muzeum zostało przegłosowane przez Radę Miasta, przeprowadzenie debaty nad procedurami tworzenia go oraz kształtem nowej instytucji, jest sprawą niezwykle pilną i służyć może nieocenioną pomocą organizatorom. Pragniemy, by dyskusja dała możliwość spotkania się wszystkich zainteresowanym: m.in. przedstawicielom Miasta, autorom projektu budynku Muzeum, doradcom Prezydenta, niezależnym ekspertom i przedstawicielom środowiska artystycznego w Krakowie.
Mamy nadzieję na merytoryczną debatę z prawdziwego zdarzenia i zapraszamy do wzięcia w niej udziału.

Komitet Obywatelski na rzecz Przejrzystości w Polityce Kulturalnej Krakowa

Spotkania Komitetu Obywatelskiego w Bombie

2009-12-07T22:50:00.000+01:00

Zapraszamy wszystkich, którzy chcieliby porozmawiać o polityce kulturalnej Krakowa, podzielić się pomysłami lub dołączyć do naszej grupy. Spotkania odbywają się w niedziele o godz. 17 w Bombie na pl. Szczepańskim 2/1.

Krakowscy artyści piszą do ministra kultury - Gazeta Wyborcza

2009-12-06T23:35:00.002+01:00

Marta Deskur i Wilhelm Sasnal, krakowscy artyści, przesłali list w imieniu swojego środowiska do ministra kultury Bogdana Zdrojewskiego. Proszą o wsparcie ich starań o przeprowadzenie otwartego międzynarodowego konkursu na stanowisko dyrektora Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie. Muzeum jest w budowie, ma być otwarte w przyszłym roku w dzielnicy Zabłocie w Krakowie, jego budowę finansuje urząd miasta.

Od kilku tygodni wokół sposobu jego przyszłego działania trwa w Krakowie dyskusja zainicjowana przez artystów, krytyków i historyków sztuki, którzy w utworzyli Komitet Obywatelski na rzecz Przejrzystości w Polityce Kulturalnej Krakowa. "Zwracamy się do Pana Ministra z prośbą o rozważenie wpisania Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie na listę instytucji, w których obligatoryjne jest przeprowadzenie konkursu na funkcję dyrektora oraz jego kadencyjność. (...) Dyrektorzy placówek o znaczeniu ogólnopolskim powinni być wybierani przez grono wybitnych ekspertów o ugruntowanej wiedzy i wieloletnim doświadczeniu pracy w kulturze" - piszą do ministra.

Urząd miasta zapowiada powołanie na dyrektora muzeum znanej kuratorki, obecnej dyrektorki galerii sztuki współczesnej Bunkier Sztuki w Krakowie Marii Anny Potockiej.

http://wyborcza.pl/1,75475,7299723,Krakowscy_artysci_pisza_do_ministra_kultury.html

Dominik Kuryłek opisuje pierwsze spotkanie OFSW

2009-12-05T14:34:00.006+01:00

Relacja z I-wszego walnego zebrania Ogólnopolskiego Forum Sztuki Współczesnej. Muzeum Narodowe w Warszawie. 01.12.2009

Na zebranie Ogólnopolskiego Forum Sztuki Współczesnej przyjechaliśmy razem z Martą Deskur lekko spóźnieni. Weszliśmy do sali kinowej Muzeum Narodowego w Warszawie, kiedy kończyła swoją wypowiedź Joanna Mytkowska. Po niej zaczęła mówić Hanka Wróblewska. Ominęło nas, więc wprowadzenie Piotra Piotrowskiego gospodarza spotkania.

Hanka Wróblewska przedstawiła jedną z przyczyn powołania Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej: po Kongresie Kultury zostały powołane przez Ministerstwo specjalne zespoły zadaniowe, które miały zająć się przygotowywaniem formalnych wniosków dotyczących problemów podnoszonych w trakcie obrad w Krakowie. W skład grup weszli głównie przedstawiciele Ministerstwa Kultury oraz osoby, które brały udział w Kongresie. W tym gronie znalazła się Hanka Wróblewska, która zaczęła pracę w powołanym przez Ministra zespole zajmującym się przygotowaniem części wspomnianych wniosków dotyczących wypracowania nowych regulacji prawnych w obszarze kultury. Poza Hanką Wróblewską powołani do pracy zostali m.in.: Andrzej Przywara, Dorota Monkiewicz….

W trakcie pracy członkowie grup ministerialnych uświadomili sobie, że wnioski z Kongresu przedstawione do opracowania przez Ministerstwo nie odnoszą się w ogóle do istotnych kwestii związanych ze sztuką współczesną. Jednocześnie zauważyli, że prowadzone w Ministerstwie prace dotyczące współczesnej sztuki nie są konsultowane z najbardziej zainteresowanymi (ustawa dotycząca działalności kulturalnej). Dlatego postanowili „pomóc sobie - pomóc nam” przez współpracę z Ogólnopolskim Forum Sztuki Współczesnej, które jasno będzie wyrażać aktualne potrzeby środowiska.

Następnie głos zabrał Karol Sienkiewicz, który przestawił genezę i charakter OFSW. Powiedział, że zawiązane ono zostało przez „grupę inicjatywną” kilkunastu osób, które postanowiły stworzyć platformę dla wyrażania najważniejszych postulatów szeroko rozumianego środowiska zajmującego się sztuką współczesną. Zwrócił uwagę na nieformalny charakter całego przedsięwzięcia, które - jak podkreślił - okazało się bardzo sprawnym narzędziem umożliwiającym szybkie podejmowanie różnych decyzji, kiedy jest to konieczne. Jako przykład podał zabranie głosu przez grupę inicjatywną OFSW w sprawach obsadzenia stanowiska dyrektora CSW i wyrzucenia Ryszarda Ziarkiewicza z Muzeum w Koszalinie.

Przedstawił pomysł zorganizowania „zespołu roboczego” OFSW, składającego się z kilkunastu wybranych osób, które komunikując się ze sobą ściśle współpracowałyby przez pewien okres czasu, na przykład rok, nad najbardziej aktualnymi problemami związanymi ze sztuką współczesną. Podejmowane decyzje miałyby być konsultowane ze środowiskiem. „Zespół” wobec władz państwowych pełniłby funkcje reprezentacyjne i konsultacyjne. Na bieżąco przedstawiałby publicznie stanowisko środowiska zajmowane wobec spraw aktualnych, na przykład CSW. Pozostawałby przy tym otwarty na wszelkie sugestie wszystkich członków OFSW. Karol Sienkiewicz zaznaczył jednocześnie, że „Zespół” i samo „Forum” nie powinno wpływać na personalne decyzje. Powinno natomiast czuwać nad zachowywaniem odpowiednich standardów i przestrzeganiem demokratycznych procedur zarówno przez władze jak i instytucje kultury. Będzie to robić poprzez swego rodzaju lobbing, wywieranie wpływu na władze poprzez aktywizowanie opinii publicznej, aktywizowanie mediów i budowania prestiżu.

Monika Szewczyk wyraziła również potrzebę utworzenia silnej reprezentacji środowiska i zadeklarowała swoje wsparcie.

Hanka Wróblewska dodała do tego, że Forum nie ma przejmować funkcji innych organizacji takich jak np.: AICA, ale zdywersyfikować różne siły. Nie ma być jedynym organem konsultacyjnym, ale kolejnym zdecydowanym głosem.

Joanna Mytkowska podkreśliła potrzebę połączenia sił na rzecz powiększenia budżetu dla instytucji kultury, które do tej pory konkurują między sobą o i tak za mały budżet.

Dyskusję otwartą chwilę później rozpoczął Mirosław Bałka, pytając o sposób komunikacji ze Związkiem Rzeźbiarzy Polskich.

Joanna Mytkowska, powtórzyła, że Forum jest otwarte na wszystkie środowiska.

Anda Rottenberg zapytała, czy istnieje pomysł żeby sformalizować OFSW, czy raczej będzie ono funkcjonować jako swego rodzaju „zbiegowisko osób” działających społecznie?

Joanna Mytkowska odpowiedziała, że ważne jest, aby nad tym się zastanowić. Póki, co nie było jeszcze takich pomysłów. Stwierdziła, że okaże się to w miarę postępu prac, kiedy na bieżąco będzie można ocenić, jakie są aktualne potrzeby. Na dzień dzisiejszy zdecydowano się działać jako Obywatelskie Forum, do którego mogą przystąpić zarówno osoby prywatne jak i całe organizacje. W przyszłości jak będzie taka potrzeba można na tej bazie stworzyć stowarzyszenie.

Jarosław Suchan zwrócił uwagę, że działanie w takiej formie jest ważne szczególnie teraz. Kiedy w ciągu najbliższych kilku miesięcy podejmowane będą ważne decyzje dotyczące działań w obszarze kultury. W tym momencie trzeba być widocznym. Powoływanie sformalizowanych ciał jest czasochłonne. W obecnej sytuacji najważniejsze jest działanie.

Wojciech Krukowski zauważył, że Forum podobnie jak istniejące w latach pierwszej Solidarności Porozumienie Stowarzyszeń Twórczych ma jednocześnie wyższą rangę niż stowarzyszenie i reprezentuje je.

Anda Rottenberg poradziła aby nie odwoływać się do tego ponieważ działalność wspomnianego Porozumienia jest różnie postrzegana z dzisiejszej perspektywy.

Padło sugestia czy nie powinno się wyodrębnić osobnej grupy osób, które pracowałyby nad przygotowaniem ustawy z uwagi na to, że „zespół roboczy’ OFSW i tak będzie miał dużo pracy jako pośrednik w reprezentowaniu głosu środowiska.

Joanna Mytkowska zwróciła uwagę, że nie mogą po prostu wybrać kilku osób, które będą nad tym pracować. Poza tym zauważyła, że obecnie przygotowywane są drobne poprawki do ustawy istniejącej, na które możemy mieć jakiś wpływ, ale niewielki. Natomiast bardziej istotną sprawą jest przygotowanie ustawy o instytutach kultury, która jest oddolną inicjatywą środowisk twórczych.

Jarosław Suchan sprostował, że Hanka Wróblewska stoi na czele grupy zajmującej się z ramienia Ministerstwa przygotowaniem regulacji prawnych dotyczących kultury natomiast zespół roboczy OFSW miałby być podmiotem, który tak jak ZPAP będzie zapraszany przy okazji konsultowania różnego rodzaju spraw dotyczących sztuki współczesnej. Będzie reprezentantem środowiska. Grupa Ministerialna gdzie jest Hanka Wróblewska, chce współpracować z Zespołem roboczym OFSW.

Marek Świca zwrócił uwagę na to, że aby być partnerem społecznym konieczna jest dobra porada prawna, ponieważ nie wiemy, jakie są uregulowania dotyczące konsultacji społecznych. Trzeba znać prawo. Zapytał czy istnieje możliwość znalezienia prawnika, który będzie pomagał OFSW.

Joanna Mytkowska powiedziała, że w pracy nad ustawą dotyczącą instytutów pomagają osoby, które wcześniej przygotowały ustawę dotyczącą Instytutu Sztuki Filmowej. Czyli osoby doświadczone w tym względzie. Są to konkretnie prawnicy zgromadzeni w stowarzyszeniu o nazwie „Obserwatorium Kultury”. Oni napisali ustawę dotycząca PISF i oni wyszli z inicjatywą napisania ustawy instytutowej, w której znajduje się zapis o Instytucie Sztuk Wizualnych.

Marek Świca powtórzył raz jeszcze, że porada prawna jest ważna, tak samo jak instytucjonalizacja. W ustawie nie ma mowy o żadnych „forach społecznych”, z którymi współpracuje Ministerstwo jako partnerem, przy podejmowaniu różnych decyzji.

Hanka Wróblewska zwróciła uwagę, że nie ma tam również mowy o NGOsach. Więc potrzebna jest nowelizacja tej ustawy.

Joanna Mytkowska stwierdziła, że teraz najważniejsze jest sformułowanie głównych postulatów środowiska, o których można by poinformować Ministra. Następnym krokiem powinna być praca nad tym jak i czy sformalizować OFSW oraz jak wprowadzać w życie zgłoszone wcześniej postulaty.

Marta Deskur wyraziła radość, że powstało Forum, oraz nadzieję, że będzie ono zajmować się tak ważnymi sprawami jak: edukacja, funkcjonowanie muzeów, sytuacja materialna artystów.

Zwrócono na Sali uwagę, że za postulatami o pieniądze powinny jednocześnie pojawić się postulaty dotyczące tego, co możemy dać, a dać powinniśmy przejrzystość własnych struktur. Nie powinno być także cenzury. Społeczeństwo nie będzie dawać pieniędzy na koterie. Musimy być demokratyczni i przejrzyści.

Marek Sobczyk z kolei zaproponował, żeby może właśnie na zasadzie loży masońskiej trzeba byłoby działać. No, bo przecież istnieje niebezpieczeństwo, że z czasem instytucje przekształcają się w działające tylko po to, aby utrzymać status quo bez względu na to czemu służy;) – oczywiście to była wypowiedź żartobliwa, choć nie pozbawiona swego rodzaju mądrości.

Joanna Mytkowska zauważyła, że nieformalna grupa obywateli wywierająca lobbing może być poważana tak jak instytucje sformalizowane. Musi jednak działać wytrwale. To może być skuteczne.

Hanka Wróblewska dodała, że teraz sytuacja jest taka, że nikt się środowiska o nic nie pyta, a przecież nieomal każdy z nas działa w jakimś stowarzyszeniu. OFSW da nam większą moc.

Zbigniew Libera zapytał jakie mamy narzędzia? Czym dysponujemy?

Joanna Mytkowska powiedziała, że do tej pory wszystkie organizacje, które istnieją nie wysunęły żadnych postulatów, a jasne ich formułowanie jest najważniejsze jeśli chodzi o skuteczność działania. Dopiero potem trzeba się zastanawiać jakie mamy narzędzia. Nasza siła polega na kapitale symbolicznym, który może wygenerować nie jedna osoba ale więcej mówiących jednym głosem jednocześnie w sposób wytrwały.

Andrzej Gabiński zwrócił uwagę, że takiego głosu nie mają przedstawiciele prywatnych instytucji kultury. Zastanawiał się także nad tym dlaczego w grupie inicjacyjnej OFSW artyści są w mniejszości.

Anda Rottenberg zauważyła, że większość osób, przebywających w tej chwili na Sali to artyści.

Joanna Kiliszek zauważyła, że nie jest przypadkiem, iż środowisko filmowe posiada ustawę dotycząca Instytutu Filmowego. Jest ono bardzo silne i działa bardzo logicznie: najpierw dokonało analizy stanu obecnego, potem napisało ustawę i znalazło źródło finansowania. Zapytała w związku z tym Macieja Strzembosza współautora projektu ustawy o instytutach kultury, w jaki sposób będą opodatkowani artyści przy sprzedaży dzieł sztuki. Stwierdziła, że na kongresie Kultury nie było dyskutowane to jak wygląda nasza dziedzina poza tym jak wygląda rynek dzieł sztuki. Najważniejsza według niej jest, zatem teraz analiza stanu obecnego. Zaproponowała zastanowienie się nad tym, co się wydarzyło i co się nie wydarzyło przez ostatnie 20 lat. Po tym można zacząć pisać różnego rodzaju ustawy. Pisanie ustawy to nie jest filozofia stwierdziła. Trudna jest analiza potrzeb tak różnorodnego środowiska jak nasze. Póki, co nie ma prywatnych sponsorów i trzeba rozmawiać z Ministerstwem i Samorządami. Jako że OFSW nie jest sformalizowane powinno także opierać się o pewne ikony, które były obecne na Sali przede wszystkim artystów

Następnie głos zabrał Maciej Strzembosz, który jest współautorem ustawy o Polskim Instytucie Sztuki Filmowej oraz głównym lobbystą za ustawą o instytutach kultury. Maciej Strzembosz przedstawił przybyłym projekt tzw. „ustawy instytutowej”, odwołując się przy tym do doświadczeń zdobytych przy konstruowaniu projektu ustawy o Polskim Instytucie Sztuki Filmowej.

Z wypowiedzi przedstawię tylko po krótce bardziej ciekawe fragmenty.

Maciej Strzembosz na samym początku powiedział, że konieczny jest całościowy program finansowania kultury. Dotychczasowe efekty jego działań w ramach „Obserwatorium Kultury Polskiej” odpowiadają temu co na Kongresie Kultury Polskiej mówił Michał Boni, że działania na polu kultury są ważne nie tyle ze względu na generowanie zysku finansowego, co pewnego rodzaju ruchu gospodarczego. Strzembosz zauważył, że co prawda różne dziedziny kultury generują rozmaitej wielkości ruch, ale wszystkie ona są ze sobą połaczone i są sobie nawzajem potrzebne. Dlatego „Obserwatorium Kultury” (w skład którego wchodzą filmowcy, pisarze i muzycy) przygotowało ustawę o instytutach, która będzie obejmować jak największy obszar kultury. Teraz projekt jest zmieniany-dopracowywany tak aby wypracować takie sposoby opodatkowania działań w obszarze kultury, które doprowadzą do wygenerowania jak największej ilości środków na dofinansowanie działań kulturalnych.

Dalej zwrócił uwagę na to, że projekt ustawy zakłada utworzenie 7 instytutów. 5 branżowych i 2 przekrojowe – dziedzictwa narodowego i edukacji kulturalnej. PISF zostałby przy takim finansowaniu które ma, to znaczy ustawa jego dotycząca nie byłaby zmieniana. Częściowo wyłączony z tego finansowania byłby Instytut dziedzictwa narodowego, który finansowany byłby z opłat porównywalnych do „klimatycznych” oraz w przyszłości z opodatkowanych działań turystycznych. Pieniądze pochodzące ze wszystkich innych opodatkowanych obszarów kultury miałyby być zbierane przez Polski instytut edukacji kulturalnej (który byłby tylko przekaźnikiem) i dzielone w równym stopniu na 5 części. Wedle wstępnych obliczeń ma to być pomiędzy 60 a 80 mln. PLN na każdy instytut. Wszystko to byłoby finansowane z budżetu, ale w taki sposób, aby nie zagarnęli tego politycy.

Instytuty byłyby zarządzane przez poszczególne środowiska. Zwrócił uwagę, że ważne jest przygotowanie składu rady instytutu, sposobu powoływania rady, ustalania programu, powoływania dyrektora instytutu. Przy czym Instytut edukacji kulturalnej kierowany byłby przez wszystkich dyrektorów pozostałych instytutów i stanowiłby forum porozumiewania się przedstawicieli różnych obszarów kultury w sprawach edukacji.

W sprawach finansowana Maciej Strzembosz powiedział, że poszczególne instytuty dawać mogłyby 50 procent środków, kolejne inny partner, którym mógłby być inny instytut lub np. media publiczne. Przypomniał jednak także o regulacjach Unii Europejskiej, w których czytamy, że publiczne dofinansowanie może maksymalnie wynosić 90 procent. Zatem zawsze będzie potrzebne jeszcze do tego 10 procent wkładu prywatnego. Maciej Strzembosz zauważył, że Hauser w swoim planie zaproponował 1 procent CIT od przedsiębiorstw na działalność kulturalną, które z całą pewnością będą pieniędzmi prywatnymi. Do tej pory kwota jaka z tego tytułu wpływała do budżetu to rocznie około 300 mln. PLN. Co oznacza, że kultura może dokonać w przyszłości absorpcji 3 mln PLN rocznie na kulturę, bez dotykania pieniędzy ministerialnych. Jeżeli oczywiście zostanie wprowadzona dobra ustawa o instytutach. Dodał do tego, że 1 procent przekazywany przez przedsiębiorców na kulturę powinien być odpisywany od podatku.

Instytuty mogłyby prowadzić własną politykę promowania polskiej kultury, równoległą do tej prowadzonej przez Ministra. Instytuty stanowiłyby, zatem kompatybilny z rządowym system finansowania i upowszechniania kultury (zarządzany poza strukturą partii politycznych).

Kończąc Maciej Strzembosz określił czas potrzebny na zrealizowanie tego planu – optymistycznie na 2 lata. Zwrócił uwagę na to, że u polityków łatwiej jest coś wywalczyć, kiedy zbliżają się wybory. Dlatego najbliższe 18 miesięcy, kiedy odbędą się wybory samorządowe, parlamentarne i prezydenckie są unikatowe i bardzo, bardzo ważne. I trzeba to wykorzystać. Jeśli się nie zorganizujemy nie wypowiemy wyraźnie postulatów, to dużo stracimy. Teraz łatwiej jest przedstawiać plany, które w przyszłości będą z budżetu pobierać kwoty rzędu wspomnianych wcześniej 300 mln. PLN. Wstępny projekt ustawy instytutowej powinien być gotowy do połowy grudnia. Ustawa medialna powinna być gotowa w przyszłym roku. Marcu i kwiecień 2010 to będzie okres najważniejszy, kiedy starać się będziemy o odpisywanie 1 procentu z CIT.

Na koniec Maciej Strzembosz dodał, że musi być jakiś rodzaj demokratycznej weryfikacji wewnątrz środowiska. Musi być jakaś organizacja delegująca ze środowiska osoby do rad instytutów. Inaczej Minister sam będzie takie osoby wskazywał decydując samemu kto będzie wybitny. Dlatego namawia głęboko do organizowania się i nadawania sobie mandatu społecznego.

Joanna Mytkowska dziękując za tą wypowiedź zwróciła uwagę na to, że projekt ustawy instytutowej wysyłany nam do wglądu przez OFSW zmienił się w pewnym stopniu do czasu naszego zebrania.

Po krótkiej dyskusji (podczas której zwróciłem uwag na to aby stworzyć coś w rodzaju publicznego biuletynu informacyjnego o bieżących działaniach OFSW) poproszono o zgłaszanie się chętnych do grup problemowych w ramach „Zespołu roboczego OFSW”. Charakter ich działań i skład został opisany w mailu wysłanym przez OFSW.

Dominik Kuryłek

Marta Deskur wyjaśnia w imieniu Komitetu Obywatelskiego: po co to wszystko?

2009-12-04T19:23:00.003+01:00

Tekst pochodzi z 15.11.2009. W ferworze działań zapomnieliśmy go wrzucić. Nadrabiamy teraz.

Można powiedzieć, że listem do Prezydenta miasta Krakowa, prof. Jacka Majchrowskiego, otworzyliśmy puszkę zupy Campbell, by nie powiedzieć Pandory, na dnie której jest jednak nadzieja!
O powstaniu Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie mówi się już od bardzo długiego czasu. Plany powstania sięgają kilka lat wstecz. Oficjalne deklaracje i oświadczenia pojawiały się w prasie sporadycznie i zawsze zawoalowane były polityką urzędników. Jedno jest pewne, do momentu wystosowania przez nas – środowiska twórców i osób zaangażowanych w sztukę – listu otwartego, nie wiedzieliśmy nic na temat Muzeum, którego budowa już się zaczęła. Zaniepokoił nas ten fakt, jak i niewiarygodne wręcz pogłoski, krążące w kuluarach wokół tego tematu.

Przejdź do magazynu www.o.pl Link >>

"Muzeum za rok" - wmurowanie aktu erekcyjnego MSW i komentarz prezydenta do poprawek w statucie.

2009-12-04T14:55:00.002+01:00

SZTUKA. - To będzie miejsce, w którym historia może spotkać się ze współczesnością - mówił wczoraj Jacek Majchrowski, prezydent Krakowa, podczas wmurowania aktu erekcyjnego Muzeum Sztuki Współczesnej na Zabłociu.

Wczorajszy "Dziennik Polski", wizualizacja przedstawiająca przyszłe muzeum, szarfa w kolorach miasta Krakowa, kilka monet - to wszystko wraz z aktem erekcyjnym zostało wczoraj zamknięte w złotej tubie i zamurowane przez przedstawicieli miasta i projektantów w ścianie dawnej Fabryki Schindlera w miejscu, w którym w październiku 2010 r. ma zostać otwarta nowa placówka.
- To będzie ważny punkt na mapie Krakowa. Chcemy, by był to jeden ze sposobów rewitalizacji Zabłocia, ale także przestrzeń ekspozycyjna dla sztuki współczesnej, której tak brakowało dotychczas w Krakowie. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, powstanie pierwsze w powojennej Polsce od podstaw wybudowane Muzeum Sztuki Współczesnej - mówił Jacek Majchrowski.
Nowa placówka ma już swój statut, bowiem radni przegłosowali uchwałę o utworzeniu nowej placówki. Jednocześnie prezydent, pytany o to, czy wprowadzone podczas obrad poprawki do dokumentu, czyli zobowiązanie do powołania dyrektora nowego muzeum w drodze konkursu, zaznaczył, że nic w jego planach się nie zmienia.
(ŁUG)

Tekst znajdował się pod adresem : http://www.dziennikpolski24.pl/Artykul.100+M5fad86ec94e.0.html

"Dialog z ministrem". Krótko o spotkaniu przedstawicieli Komitetu Obywatelskiego z Ministrem Kultury

2009-12-04T14:51:00.001+01:00

POLITYKA KULTURALNA. Wczoraj z Bogdanem Zdrojewskim, ministrem kultury i dziedzictwa narodowego, spotkali się przedstawiciele Komitetu Obywatelskiego na rzecz Przejrzystości w Polityce Kulturalnej Krakowa. Tematem rozmowy było Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie.

II-gie czytanie statutu MSW w Krakowie na sesji Rady Miasta

2009-12-03T18:20:00.003+01:00

2.12.2009 odbyło się II-gie czytanie statutu MSW w Krakowie. Radni Jakub Bator, Jerzy Fedorowicz, Włodzimierz Pietrus zaproponowali poprawki dotyczące konkursu na stanowisko dyrektora MSW, precyzyjne określenie kadencji dyrektora (w organizacji) do czasu zakończenia inwestycji (a nie jak było: do czasu otwarcia wystawy stałej), składu komisji konkursowej.

Poprawki:

Jakuba Batora: Link do pliku PDF >>
Jerzego Fedorowicza: Link do pliku PDF >>
Włodzimierza Pietrusa: Link do pliku PDF >>

Warto także zapoznać się z sesją Rady Miasta z 18.11.2009 i zobaczyć co do powiedzenia mają Radni na temat przyszłego MSW: (od strony 44) Link do pliku PDF >>

Dyrektor Muzeum Sztuki Współczesnej na Zabłociu wybrana po cichu. Katarzyna Janiszewska w "Gazecie Krakowskiej"

2009-12-02T08:49:00.002+01:00

Prezydent Jacek Majchrowski nie wziął pod uwagę życzeń artystów. Domagali się oni zorganizowania międzynarodowego konkursu na stanowisko dyrektora powstającego Muzeum Sztuki Współczesnej na Zabłociu. Tymczasem decyzja zapadła w zaciszu gabinetu. Funkcję tę będzie pełniła dotychczasowa dyrektorka Bunkra Sztuki, Anna Maria Potocka.

Wstępne sprawozdanie ze spotkania założycielskiego Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej

2009-12-02T08:48:00.001+01:00

Szanowni Państwo,
Dnia 1 grudnia 2009 w Muzeum Narodowym w Warszawie odbyło się spotkanie założycielskie Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej. Wszystkim obecnym bardzo dziękujemy za aktywny udział w obradach. Osobom, którym nie udało się dotrzeć na spotkanie, uprzejmie donosimy, że panowała na nim gorąca atmosfera. Okazało się, że istnieje silna potrzeba istnienia Forum. Wielu z nas zadeklarowało chęć pracy. Powołane zostały cztery grupy robocze, które sformułują postulaty i cele działania OFSW.

Grupa 1. Standardy i procedury

Jednym z głównych postulatów naszego środowiska jest przestrzeganie demokratycznych procedur w powoływaniu dyrektorów instytucji kultury oraz funkcjonowaniu tych instytucji. Grupa ta zajmie się wypracowaniem standardów współpracy instytucji z artystami oraz przestrzegania prawa autorskiego. Ponadto grupa ta powinna wypracować standardy pracy OFSW, by były one możliwie transparentne.

Do pracy w tej grupie zgłosili się: Marta Deskur, Łukasz Gorczyca, Zuzanna Janin, Dorota Jarecka, Joanna Kiliszek, Grzegorz Klaman, Dominik Kuryłek, Małgorzata Ludwisiak, Katarzyna Majak, Bartek Remisko, Stach Szabłowski, Milada Ślizińska, Marek Świca, Magdalena Wróblewska, Monika Zielińska.

Grupa 2. Sprawy artystów

Do głównych postulatów, doprecyzowanych przez tę grupę, należą podmiotowe traktowanie artystów, honoraria płacone za udział w wystawach, stypendia.

Do pracy w tej grupie zgłosili się: Adam Adach, Mirosław Bałka, Bożena Biskupska, Marta Deskur, Anna Eichler, Katarzyna Górna, Zuzanna Janin, Piotr Kurka, Kamil Kuskowski, Katarzyna Majak, Maria Morzuch, Robert Rumas, Marek Sobczyk, Monika Szewczyk, Teresa Śmiechowska, Marek Wasilewski, Monika Zielińska.

Grupa 3. Postulaty organizacji pozarządowych

Grupa ta zajmie się problemem przejrzystości zasad finansowania organizacji pozarządowych oraz standardami współpracy między organizacjami pozarządowymi a innymi instytucjami, w tym relacjami z galeriami komercyjnymi.

Do pracy w tej grupie zgłosili się: Agnieszka Czarnecka, Zuzanna Janin, Grzegorz Klaman, Marta Kołakowska, Joanna Makuszewska, Magda Materna, Katarzyna Redzisz, Marek Sobczyk, Agnieszka Sural, Bogna Świątkowska, Michał Woliński.

Grupa 4. Instytucje

Ta grupa robocza zajmie się zbadaniem, ile środków brakuje w polu sztuki współczesnej, próbą kompleksowego rozwiązania problemu finansowania instytucji kultury, postulatem utworzenia ministerialnego programu tworzenia publicznych kolekcji sztuki współczesnej, uracjonalnieniem budżetów i mechanizmów ich dotowania itd.

Do pracy w tej grupie zgłosili się: Sebastian Cichocki, Joanna Kiliszek, Piotr Kosiewski, Wojciech Kozłowski, Dominik Kuryłek, Kamil Kuskowski, Małgorzata Ludwisiak, Katarzyna Majak, Joanna Stembalska, Teresa Śmiechowska, Marek Świca.

Ponieważ w zespole roboczym jest niemal 50 osób, postanowiliśmy powołać tymczasowy sekretariat koordynujący prace OFSW: Joanna Mytkowska, Karol Sienkiewicz, Monika Szewczyk i Hanna Wróblewska.

Proponujemy, aby poszczególne grupy porozumiały się i w ciągu dwóch tygodni (do środy, 15 grudnia 2009) doprecyzowały postulaty. Wyżej wymienione postulaty uznajemy za wstępne – jako punkt wyjścia do pracy poszczególnych grup. Jeśli mają Państwo jakiekolwiek sugestie, prosimy się nimi z nami podzielić. Prosimy zespoły o wypracowanie metody pracy i wyłonienie liderów odpowiedzialnych za utrzymanie terminów.

Określenie postulatów traktujemy jako bardziej szczegółowe zorientowanie się w sprawach środowiska oraz punkt wyjściowy do sformułowania propozycji współpracy dla ministra kultury.

Prosimy o zwrócenie nam uwagi, jeżeli w ferworze i pozytywnym zamieszaniu, pominęliśmy kogoś, kto zgłosił się do pracy w którymś z zespołów.

Niedługo przygotujemy bardziej szczegółowe sprawozdanie ze spotkania.

Prosimy o informowanie innych zainteresowanych inicjatywą Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej, by zgłaszali się do nas, wysyłając maila na adres: forumsztukiwspolczesnej@gmail.com

Serdecznie pozdrawiamy
Sekretariat OFSW

Raport z oblężonego miasta: Kraków. Ewa M. Tatar w Obiegu

2009-12-01T13:51:00.002+01:00

Bezpośrednim pretekstem do powstania tego tekstu była krakowska debata AICA na temat muzeów sztuki współczesnej/nowoczesnej w Polsce. Pośrednimi animowane przez Obywatelski komitet na rzecz przejrzystości w polityce kulturalnej Krakowa bitwy o Muzeum Sztuki Współczesnej (MSW) i miejską galerię Bunkier Sztuki.

Szczegóły naszych akcji, które na celu mają wprowadzenie transparencji w działaniu władz miasta wobec środowisk twórczych oraz upodmiotowienie tych ostatnich, traktowanych przez władze instrumentalnie, można znaleźć na blogu inicjatywy: http://www.inicjatywa2009.blogspot.com/. Zaś szczegóły krakowskiej debaty niebawem - jak poinformował mnie prezes AICA i moderator sesji, dr Andrzej Szczerski - powinny pojawić się na stronach stowarzyszenia. Tymczasem kilka refleksji.
Nowe Muzea
Debata zorganizowana przez AICA na pewno była w Krakowie potrzebna. Organizatorzy zaprosili do niej osoby odpowiedzialne za formułę dwóch nowych instytucji: Joannę Mytkowską - dyrektorkę MSN w Warszawie, Piotra Krajewskiego i Dorotę Monkiewicz pracujących nad powstaniem Muzeum Współczesnego Wrocław - wszyscy oni skupili się w swoich wystąpieniach głównie na planach programowych i inwestycyjnych kierowanych przez siebie projektów. Obok wymienionych w sesji brała udział także Agnieszka Morawińska, dyrektorka warszawskiej Zachęty, której wystąpienie koncentrowało się na roli prowadzonej przez nią instytucji na kulturalnej mapie Warszawy: kiedyś i teraz. Hanka Wróblewska, wicedyrektorka Zachęty, skoncentrowała się z kolei na działaniach i celach powołanego ostatnio Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej, a Dorota Jarecka na formułach edukacyjnych polskich instytucji. Wszystkie te głosy były bardzo cenne i ważne, ale licznie zgromadzeni słuchacze (głównie przedstawiciele krakowskich instytucji publicznych, prywatnych i organizacji pozarządowych zajmujących się sztuką, twórcy, niezależni krytycy i kuratorzy, wreszcie studentów i absolwenci historii sztuki UJ, dla których krakowskie instytucje to zasadniczy punkt odniesienia na dalszej drodze zawodowej) czekali przede wszystkim na "sprawy krakowskie", wokół nich chcieli zogniskować debatę. Na sali zabrakło bowiem przedstawicieli władz miasta, czyli organizatorów nowego MSW, do których to kierowane powinny być głosy rozsądku wskazujące na różne aspekty zarządzania instytucją sztuki współcześnie.

Link do źródła >>

List Przewodniczącej Rady Miasta Krakowa Małgorzaty Radwan-Ballada do prezydenta Jacka Majchrowskiego

2009-12-01T13:47:00.000+01:00

Mianowanie czy konkurs - dyskusja zatacza szersze kręgi

2009-11-29T11:29:00.002+01:00

Karol Sienkiewicz w "Dwutygodniku" zastanawia się nad losami CSW i innych instytucji kultury, m. in. przyszłego Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie i Bunkra Sztuki.

"Co dalej z CSW?" Karol Sienkiewicz

Po dwóch dekadach panowania na Zamku Ujazdowskim odchodzi dyrektor Wojciech Krukowski. Przyszłość CSW na razie budzi niepokój

Dwadzieścia lat to cała epoka. Od tylu lat cieszymy się III Rzeczpospolitą. Od tylu też lat dyrektorem Centrum Sztuki Współczesnej – Zamek Ujazdowski w Warszawie jest Wojciech Krukowski (nieustający remont/odbudowa Zamku trwa o wiele dłużej).

Praca Christiana Boltanskiego ze zbiorów CSWNigdy nie było inaczej. Krukowski przetrwał kilkunastu ministrów kultury. Pogłoski o jego odejściu ze stanowiska pojawiały się od jakiegoś czasu. Na tyle często, że przestano w nie wierzyć. A jednak stało się. Na początku listopada na łamach „Gazety Wyborczej” Wojciech Krukowski ogłosił, że odchodzi na emeryturę. „Nie można popadać w rutynę, a dynamika młodego pokolenia jest imponująca” – powiedział w wywiadzie udzielonym Agnieszce Kowalskiej. Kto obejmie dyrektorski stołek? W tym samym wywiadzie Krukowski mówi, że minister rozgląda się za odpowiednim kandydatem. Jak to minister?! – zaskoczeniu towarzyszyło oburzenie.

Ludzie listy piszą…

Jako pierwsza głos w sprawie zabrała grupa inicjatywna, powołująca do życia Obywatelskie Forum Sztuki Współczesnej. Pod listem adresowanym do ministra Zdrojewskiego, domagającym się międzynarodowego konkursu na stanowisko dyrektora CSW, podpisali się m.in. Anda Rottenberg, Joanna Mytkowska, Piotr Piotrowski, Mirosław Bałka, Paweł Althamer, Artur Żmijewski, a także sam Wojciech Krukowski.

Dyrektorzy najważniejszych polskich muzeów, galerzyści i twórcy jasno opowiedzieli się za wykorzystywaniem demokratycznych procedur przy powoływaniu osób kierujących instytucjami kultury. Grupa proponuje nie tylko rozpisanie międzynarodowego konkursu na stanowisko dyrektora CSW, lecz także powołanie rady powierniczej, która „nadzorowałaby procedurę konkursową, a w przyszłości stronę merytoryczną i finansową instytucji”. Forum ma ambicję stać się głosem środowiska i partnerem w rozmowach z władzami. Spotkanie założycielskie ma odbyć się już 1 grudnia 2009 roku w Muzeum Narodowym w Warszawie.

List otwarty do ministra wystosowało też Kolegium Kuratorów CSW, w skład którego wchodzą m.in. Ewa Gorządek, Adam Mazur, Paweł Polit, Łukasz Ronduda i Milada Ślizińska. To ich projekty i wystawy decydowały o linii programowej Zamku w ostatnich latach. Odwołując się do idei dialogu, jaka przyświecała Kongresowi Kultury Polskiej, piszą do ministra o potrzebie „podnoszenia standardów pracy w kulturze, przy zwiększaniu transparentności procesów decyzyjnych, czego efektem byłby bardziej otwarty i demokratyczny model kultury”.

Jeszcze mniej przejrzyście wygląda sytuacja w Krakowie, gdzie w byłej Fabryce Schindlera powstaje Muzeum Sztuki Współczesnej, a w Bunkrze Sztuki zwalnia się posada dyrektora po Marii Annie Potockiej. To ją właśnie, bez konsultacji, mocą własnej decyzji, powołał na dyrektorkę Muzeum Sztuki Współczesnej prezydent miasta Jacek Majchrowski. W obu przypadkach konkursu na dyrektorskie stanowiska domagają się w otwartym liście artyści i kuratorzy.

Czy listy przyniosą jakikolwiek skutek? Efektywność coraz to nowych petycji i listów otwartych, pod którymi podpisy zbierane są zazwyczaj w sieci, ironicznie komentuje ostatni projekt Oskara Dawickiego („Lista”). Jak informują na swoim blogu Rastrowcy, „artysta zbiera podpisy wszystkich, którzy zechcą się podpisać – lista jest pomyślana jako otwarty w czasie spis osób, nie służy żadnemu doraźnie określonemu celowi, nie jest wyrazem poparcia lub sprzeciwu dla jakiejkolwiek sprawy czy idei (poza samym pomysłem artysty zbierania podpisów)”. Wyścig trwa.

Bez konkursów

Nie wszyscy obecni dyrektorzy instytucji kultury pochodzą z konkursów. Joanna Mytkowska została mianowana przez ministra w momencie kryzysowym, gdy do dymisji podało się poprzednie kierownictwo Muzeum Sztuki Nowoczesnej. Mytkowskiej udało się nadać warszawskiemu Muzeum niespotykaną dynamikę. W tymczasowej siedzibie MSN odbyły się najważniejsze w ostatnim roku wystawy, m.in. Aliny Szapocznikow. Ostatni projekt Muzeum („Warszawa w budowie”) zaktywizował lokalną społeczność, zadając pytania o przyszły wygląd stolicy. Ale sukces muzeum w byłym magazynie sklepu meblowego to przede wszystkim sukces frekwencyjny. Młoda instytucja przyciąga tłumy, nie tylko profesjonalistów. Na wykładach i seminariach trudno o wolne miejsce.

Piotr Piotrowski został dyrektorem Muzeum Narodowego w Warszawie po niezadowalającym wyniku rozpisanego przez ministerstwo konkursu. Powszechnie szanowany profesor, autor tak ważnych książek jak „Znaczenia modernizmu” czy „Awangarda w cieniu Jałty”, w oczach wielu stał się ostatnią deską ratunku dla pogrążonego w długach i pozbawionego wizji na przyszłość molocha. Zasiedziała instytucja od lat kojarzy się już tylko z archaicznymi metodami pracy, przykurzoną kolekcją i karzącym wzrokiem pilnujących wystaw pań. Chociaż budynek MNW znajduje się w samym centrum miasta, odnosi się wrażenie, że odwrócił się tyłem do mieszkańców, którzy nie są skorzy go odwiedzać. Piotrowski przywiózł ze sobą nadzieję, że tchnie w sędziwe mury nowe życie.

Trudności z obsadzeniem gabinetu dyrektora MNW czy skomplikowana sytuacja w MSN nie świadczą jednak negatywnie o procedurach konkursowych. Fakt, że minister Zdrojewski potrafi nominować odpowiednie osoby na odpowiedzialne stanowiska, nie oznacza, że tak mają wyglądać standardy pracy ministerstwa.

Gruba kreska

W CSW właśnie dobiega końca wystawa „Schizma” przygotowana przez Adama Mazura, poświęcona sztuce lat dziewięćdziesiątych. Cięcia budżetowe zmusiły kuratora do ograniczenia prezentacji do kolekcji Centrum i dokumentacji działań Zamku z lat dziewięćdziesiątych. Jest to więc wizja sztuki poprzedniej dekady widziana z perspektywy jednej instytucji, a właściwie – historia pierwszej dekady jej działalności ilustrowana pracami artystów. Trudno byłoby ją nazwać wizją krytyczną. Obraz działalności Zamku w latach dziewięćdziesiątych jest chaotyczny, ale niepozbawiony smaczków.

Moją uwagę zwrócił zwłaszcza zapis pierwszej konferencji prasowej nowego dyrektora Wojciecha Krukowskiego. Jest rok 1990. Krukowski przedstawia swoich współpracowników oraz opowiada o kierunkach rozwoju instytucji, interdyscyplinarnego centrum, wyraźnie wzorowanego na takich dużych centrach na Zachodzie jak paryski Beaubourg czy londyńskie ICA. Nawiązując do słynnego wystąpienia premiera Mazowieckiego, Krukowski mówi o „grubej kresce”, którą chce zdecydowanie odciąć przeszłość (idea powstania CSW sięga początków odbudowy Zamku Ujazdowskiego w latach siedemdziesiątych). Do dziś za początek działalności CSW uznaje się objęcie instytucji przez Krukowskiego.

Na zakręcie

Od początku lat dziewięćdziesiątych ambicją CSW było stworzenie międzynarodowej kolekcji sztuki współczesnej. Trafiały do niej przede wszystkim prace obecne na wystawach w Zamku. W tym czasie własne zbiory sztuki współczesnej w stolicy rozwijała także Zachęta (kupując kluczowe dzieła sztuki polskiej lat dziewięćdziesiątych), a także Muzeum Narodowe. Żadnej z kolekcji nie można jednak uznać za wzorcową. Zamek wziął też na siebie funkcję pisania najnowszej historii sztuki polskiej, o czym świadczy chociażby „Schizma”. W końcu nikt inny tego nie robił.

Sytuację zmienia pojawienie się na kulturalnej mapie kraju Muzeum Sztuki Nowoczesnej. CSW stoi w rozkroku. Chce być jednocześnie i muzeum, i narodową galerią, zapominając o swej eksperymentalnej misji. Tymczasem Zachęta cieszy się ponadstuletnią tradycją, kwestią czasu wydaje się też problem braku własnego budynku przez Muzeum. Gdzie w tym układzie powinno plasować się CSW?

Dyskusja o jego przyszłości jest jeszcze przed nami. „Może czas by zrewidować zamkowy model programu?” – zadaje retoryczne pytanie sam Wojciech Krukowski w cytowanym już wywiadzie. Nawet jeśli nowy dyrektor nie będzie musiał zastosować strategii grubej kreski, Zamek czekają duże zmiany.

Na razie sprawa nie rozgrywa się o schedę po Wojciechu Krukowskim, a przynajmniej nie tylko o nią. Pytanie tylko, czy instytucje kultury nie staną się kontrolowanymi przez polityków przyczółkami na wzór publicznej telewizji. I czy listy podpisywane przez autorytety przyniosą ten sam skutek, co pozbawiona postulatów „Lista” Oskara Dawickiego? W kuluarowych rozmowach ironizuje się, że decyzja o tym, kto pokieruje CSW, już zapadła…
Karol Sienkiewicz, ur. 1980, historyk sztuki, krytyk. W latach 2004–2008 współredagował internetowe pismo o sztuce „Sekcja".

Link do artykułu >>

Kolejny głos na temat debaty AICA . Agnieszka Kwiecień dla O.pl

2009-11-29T11:10:00.005+01:00

Nowe muzea sztuki współczesnej w Polsce. Program, publiczność, edukacja - relacja z sesji.

Niedawno w przestrzeni publicznej debaty o sztuce współczesnej pojawił się temat Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie. Dyskusję zainicjował List otwarty do prezydenta Miasta Krakowa prof. Jacka Majchrowskiego, sygnowany przez Martę Deskur i Wilhelma Sasnala. Potem przeniosła się ona na wybrane media prasowe. Sprawą zainteresowała się Sekcja Polska Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki AICA, organizując, 18 listopada, sesję zatytułowaną Nowe muzea sztuki współczesnej w Polsce – program, publiczność, edukacja.

W sesji udział wzięli: Marta Deskur (artystka), Tomasz Gryglewicz (przewodniczący Rady Małopolskiej Fundacji Muzeum Sztuki Współczesnej), Dorota Jarecka (krytyk sztuki), Piotr Krajewski (dyrektor artystyczny Międzynarodowego Biennale Sztuki Mediów WRO), Dorota Monkiewicz (wicedyrektor ds. Muzeum Współczesnego we Wrocławiu), Agnieszka Morawińska (dyrektor Narodowej Galerii Sztuki Zachęta w Warszawie), Joanna Mytkowska (dyrektor Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie), Maria Anna Potocka (dyrektor Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki w Krakowie), Wilhelm Sasnal (artysta), Hanna Wróblewska (z-ca dyrektora Narodowej Galerii Sztuki Zachęta w Warszawie).

Niewielka sala konferencyjna zapełniła się widzami: w przeważającej części studentami historii sztuki. Goście z Wrocławia, Dorota Monkiewicz i Piotr Krajewski opowiadali o stanie prac nad Muzeum Współczesnym we Wrocławiu. Dość szczegółowo mówili o architektonicznej ramie projektu, który wpisuje się w myślenie o instytucji, jako części tkanki miasta, co ma niebagatelny wpływ na zaistnienie w przestrzeni mentalnej mieszkańców i faktyczny sukces. Jak pamiętamy, toczone w Krakowie dyskusje na temat lokalizacji muzeum były dość drastycznie przerwane, zanikły decyzją ze stanowiska.

Piotr Krajewski zwracał uwagę na istotność przestrzeni wirtualnej muzeum. Zdecydowanie jest to ważna kwestia i praktykowana współcześnie a po dyrektorze WRO można w tej dziedzinie spodziewać się niebanalnych rozwiązań, bo przecież nie chodzi tu po prostu o stronę internetową. Obecnie możemy na stronie wrocławskiego muzeum znaleźć obszerne założenia programowe. Czy program organu krakowskiego istnieje także w sferze wirtualnej?

Joanna Mytkowska podkreśliła, że polskie władze zaczynają dostrzegać, jak ważne stają się instytucje kultury dla polityki miast. W Warszawie jest ich aktualnie całkiem sporo, a dookreślenie ich tożsamości i charakteru okazuje się bardzo ważne, aby stworzyć przestrzeń współpracy i zdrowej rywalizacji. Z drugiej strony to zainteresowanie polityków instytucjami powoduje uzależnienie placówek kulturalnych od zmian politycznych. W Krakowie informacje o muzeum z trudem przekraczają granice urzędniczych gabinetów.

Na kształt muzeum w Krakowie nieco światła rzuciła Maria Anna Potocka. Otwarcie planowane jest na październik 2010 roku (tu Warszawa jest daleko za nami – tam planowane jest na 2014 rok), co trzeba przyznać nieco zaskakuje. Jakie kolekcje widzi Potocka w ścianach muzeum? Kolekcję Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Niepołomicach, (które ostatecznie nie powstanie), kolekcję Małopolskiej Fundacji Muzeum Sztuki Współczesnej, kolekcję Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki (możliwe, że jako depozyt) i prawdopodobnie, jako długoletni depozyt – kolekcję galerii Starmach, która aktualnie jest prezentowana w Muzeum Narodowym w Krakowie. W 2007 roku wizja takiego połączenia była eksponowana w krakowskich Sukiennicach na wystawie Wreszcie nowa! Małopolskie kolekcje sztuki nowoczesnej. Zbiór może być materiałem na interesujące wystawy, niewątpliwie może być podstawą budowania tożsamości – w oparciu o Kraków: my, oni i troszkę sztuki międzynarodowej, ale nie pierwszych lotów. Przypadkowość jest, ale niezbyt duża. Nie została przedstawiona koncepcja architektoniczna muzeum, choć Maria Anna Potocka podzieliła ją na przestrzeń główną: kolekcyjną i ekspozycyjną oraz na galerię literatury, młodych, designu, eksperymentalną, studio nagrań. Program muzeum ma opierać się na „transparencji kuratorskiej, czyli starannym tłumaczeniu i wyjaśnianiu odbiorcy”. Niestety pytanie, które padło od publiczności, z prośbą o bardziej wyczerpujące wyjaśnienie założeń kuratorskich i programowych, nie spotkało się z odpowiedzią. Pytanie retoryczne? Nie miał, kto odpowiedzieć, wciąż nie było na sesji dyrektora muzeum w Krakowie, choć Potocka była na liście osób proponowanych do objęcia tego stanowiska. Niestety, na co zwracała uwagę Hanna Wróblewska, za sukcesami artystycznymi nie idą w Polsce zmiany prawne. I mamy sytuacje, jak w Krakowie, muzeum będzie tylko, jakie i po co? Do kogo jest adresowane? – pyta Ewa Małgorzata Tatar – może nareszcie czas na dyskusje o programie? Nie sztuka jest wylać betonowe fundamenty, tą stanowi jasność, pod co te fundamenty, komu i na co mają służyć. Pozostaje mieć nadzieję na kolejną sesję i pytania, których nie da się, nawet mimo najszczerszych chęci, potraktować jako retorycznych z subtelnym uśmiechem dezaprobaty na ustach. I na odpowiedzi, których charakter, dalece skrótowy, nie będzie podyktowany, uciekającym pociągiem do Warszawy.

Link do artykułu >>

Prezentacja Komitetu Obywatelskiego na rzecz Przejrzystości w Polityce Kulturalnej Krakowa

2009-11-25T10:52:00.005+01:00

18 listopada 2009 roku w Auditorium Maximum UJ odbyła się dyskusja panelowa zorganizowana przez stowarzyszenie AICA: "Nowe Muzea Sztuki Współczesnej w Polsce - program, publiczność, edukacja", na którą zaproszeni zostali m. in. przedstawiciele Komitetu Obywatelskiego na rzecz Przejrzystości w Polityce Kulturalnej Krakowa - Marta Deskur i Wilhelm Sasnal. Przygotowana przez nich prezentacja nie została odczytana, dlatego umieszczamy ją tutaj, na blogu Inicjatywy2009, żeby każdy mógł się z nią zapoznać.

Miesiąc temu w Krakowie został powołany Komitet Obywatelski na rzecz Przejrzystości w Polityce Kulturalnej Krakowa. Jest to otwarta, nieformalna grupa artystów, krytyków, kuratorów i animatorów kultury działających w Krakowie. Na początek chciałam właśnie w imieniu Komitetu podziękować za możliwość zabrania głosu w sprawach – jak sądzimy – ważnych nie tylko dla Krakowa, ale dla kultury w ogóle.

Razem z Wilhelmem Sasnalem, jako przedstawiciele tej grupy, na dzisiejszej sesji AICA, w skrócie przedstawimy przebieg naszych działań, próbę współpracy z Urzędem Miasta i postulaty, których spełnienia się domagamy.

W październiku tego roku, zaniepokojeni niejasną sytuacją dotyczącą przyszłości dwóch krakowskich instytucji publicznych, zajmujących się sztuką współczesną, to jest, Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki i nowopowstającego Muzeum Sztuki Współczesnej na Zabłociu, w czasie pierwszego otwartego spotkania Komitetu, postanowiliśmy zwrócić się do Prezydenta Miasta Krakowa, prof. Jacka Majchrowskiego, z prośbą o przedstawienie opinii publicznej wizji i kierunku rozwoju tych instytucji, oraz o klarowność procedur obsadzania funkcji dyrektorskich.

Apelowaliśmy jednocześnie o rozpisanie otwartych i rozstrzyganych przez ekspertów konkursów na stanowiska dyrektorów, obu tych instytucji, które to konkursy – naszym zdaniem – są jedynym sposobem na wyłonienie w sposób demokratyczny osób z najciekawszymi wizjami programowymi, pozwalającymi zapewnić dynamiczny rozwój obu instytucji.

Postulując o wprowadzenie otwartych, międzynarodowych konkursów na funkcje dyrektorskie takich instytucji, rozumiemy, że zagwarantuje to kadencyjność sprawowania tych funkcji i jednocześnie taki model przyczyni się, do merytorycznej różnorodności, utrzymywania wysokiego poziomu i nie dopuści do „zamrożenia”, a nawet upadku danej instytucji.

List do Prezydenta, Prof. Jacka Majchrowskiego, podpisany przez ponad 200 (a na dzisiaj ponad 400) sygnatariuszy z całej Polski, w tym przez najważniejsze naszym zdaniem osoby działające na polu sztuki, przekazaliśmy na ręce Prezydenta osobiście wraz z Wilhelmem Sasnalem, 26 października tego roku.

W czasie spotkania prof. Majchrowski deklarował podobne intencje do naszych, czyli chęć współpracy ze specjalistami w zakresie sztuk wizualnych oraz jak najwyższy poziom merytoryczny krakowskich instytucji.

Jednocześnie powiadomił nas o swoich planach – nominacji Marii Anny Potockiej dyrektorem „w budowie” nowopowstającego MSW i ogłoszenia otwartego konkursu na stanowisko dyrektora tej placówki, dopiero po jej otwarciu.

Zapewniał nas także o swoim zaangażowaniu w powstanie Muzeum i prosił o nie powiadamianie prasy na temat naszego listu, gdyż to mogłoby sprowokować przeciwników MSW i opóźnić lub nawet uniemożliwić jego budowę.

Na tymże spotkaniu, Prezydent Majchrowski, poprosił nas również o podanie lisy ekspertów, którzy mogliby naszym zdaniem zasiąść w przyszłej Radzie Programowej Muzeum, o którym mowa.

Ponieważ działalność nasza w tej sprawie jest jawna i otwarta, zdecydowaliśmy się jednak, nagłośnić nieco interesującą nas sprawę i przekazaliśmy List mediom oraz opublikowaliśmy go w internecie na blogu: inicjatywa2009@blogspot.com

Nasze stanowisko, spotkało się z dużym zainteresowaniem i zyskało przychylność m.in. Radia Kraków, Radia TOK FM „ogólnopolskiej „Gazety Wyborczej”, „Dziennika Polskiego”, „Gazety Krakowskiej”, „Obiegu”.

W odpowiedzi, prof. Majchrowski w artykule Łukasza Gazura (Dziennik Polski 31.10) oświadczył, cytuję: "do końca 2009 roku z pewnością powołana zostanie Rada Programowa, która zajmie się opracowaniem wytycznych dla przyszłego muzeum". - i dalej: "Dopiero wtedy, kiedy istnieć będzie instytucja, może zostać rozpisany konkurs na dyrektora". Wcześniej miałby zostać powołany dyrektor Muzeum Sztuki Współczesnej „w organizacji”, zaś w styczniu 2010 roku przygotowany ma być konkurs na stanowisko dyrektora Bunkra Sztuki. W tym samy artykule czytamy: "Prezydent Jacek Majchrowski zapewnia, że głosu twórców i historyków sztuki słucha". - i dodaje: "Bardzo mnie cieszy zaangażowanie środowiska artystycznego, chętnie skorzystamy z propozycji i rad".

Dzień później, również z prasy, (Dziennik Polski, Łukasz Gazur) dowiadujemy się, że, cytuję: "Maria Anna Potocka została wytypowana na stanowisko dyrektora nowopowstającego Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie".

W wywiadzie do Dziennika Polskiego z dnia 3 listopada, Maria Anna Potocka mówi: "Przede wszystkim nie będę dyrektorem „w organizacji”. Takie stanowisko powierzone może być na rok, na dwa, a z władzami miasta ustaliliśmy, że zawrzemy kilkuletni kontrakt".

4 listopada 2009 roku, przekazaliśmy na dziennik podawczy drugi list do Prezydenta Jacka Majchrowskiego. W tymże liście poruszone zostały trzy sprawy.

Pierwsza, dotyczyła prośby prezydenta o podanie nazwisk do Rady Programowej MSW, czego nie możemy teraz zrobić, ponieważ byłoby to działanie wbrew naszym postulatom przejrzystości, natomiast prosimy go o współpracę przy organizacji otwartej debaty eksperckiej, w czasie której można byłoby wyłonić kompetentne osoby do tejże Rady, określić jej role, formę i zakres działania.

Druga, to wyrażenie naszego zaniepokojenia odnośnie zatwierdzonego przez Ministra Kultury statutu MSW, przekazanego nam przez Pełnomocnika Prezydenta Miasta Krakowa ds. Kultury, Pana Filipa Berkowicza. Statut ten nie uwzględnia powołania dyrektora drogą otwartego konkursu ani jego kadencyjności.

Trzecia sprawa, dotyczyła propozycji utworzenia Rady Doradczej do spraw Sztuki, której celem byłaby współpraca z Urzędem Miasta w celu podejmowania decyzji w obrębie sztuk wizualnych (między innymi chodzi o rzetelność przeprowadzania przyszłych konkursów na dyrektorów i decyzyjność w sprawach funkcjonowania i finansowania imprez z pieniędzy publicznych).

Dotychczas nie doczekaliśmy się odpowiedzi na nasz list, rzeczywisty dialog nie został jeszcze podjęty i w zasadzie nie zostały spełnione żadne z naszych postulatów.

Z innej strony, jesteśmy zaniepokojeni planami konkursu, który ma się odbyć w styczniu 2010 roku, na dyrektora Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki.

Mimo, że nasz postulat w części, co do tej instytucji ma szansę się zrealizować, to uważamy, że jest to za krótki okres i za słaba informacja, aby taki konkurs mógł faktycznie zgodnie z procedurami i międzynarodowymi standardami zakończyć się sukcesem.

Bunkier Sztuki, z tego, co się orientujemy ma bardzo złą sytuację finansową, potrzebuje energicznego i skutecznego dyrektora.

Chcielibyśmy również przy tej okazji zaznaczyć, że zależy nam aby imprezy wokół sztuk wizualnych organizowane w Krakowie i finansowane z pieniędzy publicznych, stały się wydarzeniami na wysokim poziomie i dobrze od strony merytorycznej przygotowanymi. Kierowane powinny być przez międzynarodowych kuratorów wyłanianych również z konkursu, biorąc wzorzec z europejskich biennale sztuki.

Na koniec chcemy zaznaczyć, że w ostatnim tygodniu z zadowoleniem obserwujemy całkowitą zgodność naszych postulatów, z inicjatywą wypływającą ze środowiska warszawskiego, dotyczącą zmiany na stanowisku dyrektora Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie, którą to gorąco popieramy.

Dodam też, że spotykamy się z przedstawicielami władz Miasta i Rady Miejskiej oraz przygotowaliśmy list do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Bogdana Zdrojewskiego, w sprawie zmiany przepisów, które gwarantowałaby organizację otwartych i merytorycznych konkursów rozstrzyganych przez ekspertów na stanowiska dyrektorów instytucji kultury, a ponadto wprowadzałaby zasadę kadencyjności pełnienia tych funkcji. Mamy nadzieję, że nasz głos przyczyni się do pozytywnych zmian.

Celem naszego działania jest próba stworzenia takich warunków formalno-prawnych, aby instytucje zajmujące się promowaniem sztuki współczesnej, jak i jej reprezentacją, utrzymywały wysoki poziom, godny konkurencji europejskiej, dynamiczny i energiczny rozwój, idący razem z wymogami czasu i zmianami zachodzącymi w świecie sztuki.

Na stanowiska dyrektorskie, do tej pory w wielu placówkach, nominacje zapewniały niejako dożywotnie pełnienie funkcji, co uniemożliwia dynamiczny rozwój jakichkolwiek instytucji ds. Kultury. Demokratyczne zasady funkcjonowania instytucji publicznych w obrębie sztuki, jak i uwolnienie ich spod władzy urzędników jest dla nas priorytetem.

Chcemy, aby głos został oddany ekspertom i specjalistom, a nie urzędnikom, np.księgowym lub innym „ekonomistom”, którzy kierują się z reguły nie dobrem sztuki, a swoim własnym, nie zawsze celnym „instynktem”.

Żyjemy w szczęśliwej epoce, w której powoływanych jest wiele nowych instytucji Kultury. Nie zapominajmy, że te instytucje bez środowiska twórców i animatorów sztuki nie istnieją.

Celem naszego wystąpienia tutaj, jest przedstawienie na forum ekspertów naszych opinii i postulatów, jak i prośba o debatę na temat struktur interesujących nas placówek, ich roli na scenie lokalnej, ogólnopolskiej i międzynarodowej, oraz najbardziej adekwatnych w ich przypadku modeli działania.

W imieniu Obywatelskiego Komitetu na rzecz Przejrzystości w Polityce Kulturalnej Krakowa,

Marta Deskur
Wilhelm Sasnal

List do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w sprawie MSW w Krakowie

2009-11-24T22:02:00.007+01:00

Szanowny Pan
Bogdan Zdrojewski
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Szanowny Panie Ministrze,

Jako przedstawiciele Komitetu Obywatelskiego na rzecz Przejrzystości w Polityce Kulturalnej Krakowa, który z inicjatywy artystów, krytyków, kuratorów i środowiska artystycznego, został powołany w październiku tego roku w Krakowie, którego zainteresowania skupiają się w okół dynamicznego i poprawnego funkcjonowania polskich instytucji kultury zarówno pod względem merytorycznym jak i administracyjnym, chcielibyśmy poprosić Pana Ministra o zwrócenie szczególnej uwagi na nowo powstające Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie.

Odwołując się do Pana inicjatywy, tj. Kongresu Kultury Polskiej w Krakowie, który traktujemy jako wyraz chęci konsultowania działań administracyjnych związanych ze sztuką ze środowiskiem szczególnie tym tematem zainteresowanym, zwracamy się do Pana Ministra z prośbą o rozważenie wpisania Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie na listę instytucji, w których obligatoryjne jest przeprowadzenie konkursu na funkcję Dyrektora oraz jego kadencyjność.

Uważamy, że wprowadzenie takich standardów z mocą rozporządzenia, w momencie powstawania Muzeum przyczyni się do tego, że będzie ono funkcjonować w przyszłości zgodnie ze standardami obowiązującymi w krajach, gdzie kultura traktowana jest z należnym szacunkiem, jako bardzo ważny czynnik życia społecznego. Jesteśmy przekonani, że w wyniku tego Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie będzie miało szansę stać się ważną instytucją kultury nie tylko w skali naszego kraju, lecz także całej Europy.

Jednocześnie chcemy zaznaczyć, iż z uwagą odnosimy się do przygotowanych przez ministerstwo założeń zmian ustawy o organizowaniu i prowadzenia działalności kulturalnej, opublikowanych na stronie internetowej Ministerstwa Kultury. Pragniemy podkreślić, iż widzimy potrzebę takiej zmiany przepisów, która gwarantowałaby organizację otwartych i merytorycznych konkursów rozstrzyganych przez ekspertów, na stanowiska dyrektorów instytucji kultury, a ponadto wprowadzałaby zasadę kadencyjności pełnienia tej funkcji. Dyrektorzy placówek o znaczeniu ogólnopolskim powinni być wybierani przez grono wybitnych ekspertów o ugruntowanej wiedzy i wieloletnim doświadczeniu pracy w kulturze.

Jesteśmy gotowi do podjęcia rzeczowego dialogu, który przyczyni się do wypracowania podstaw prawnych organizowania i prowadzenia działalności kulturalnej, odpowiadających współczesnym standardom i wymogom. Jeśli Pan Minister zgodzi się na ewentualne spotkanie w tej sprawie jesteśmy w każdej chwili do dyspozycji.

W imieniu Obywatelskiego Komitetu na rzecz Przejrzystości w Polityce Kulturalnej Krakowa,

Łączymy wyrazy szacunku,

Z poważaniem

Marta Deskur

Wilhelm Sasnal

Magda Ujma pisze o debacie wokół muzeów

2009-11-23T12:54:00.002+01:00

Będę okrutna.

Pojawiłam się na spotkaniu zorganizowanym przez AIC-ę, międzynarodową organizację krytyków sztuki, afiliowaną przy UNESCO. Panel dyskusyjny „Nowe muzea sztuki współczesnej w Polsce – program, publiczność, edukacja” przyciągnął tłum ludzi. Rzecz działa się w Krakowie, 18 listopada. Zaproszono przedstawicieli Muzeum Wrocław, MSN w Warszawie, muzeum w Krakowie. Do tego – osoby reprezentujące Małopolską Kolekcję Znaki Czasu, warszawską Zachętę, a także inicjatywy obywatelskie: krakowską i warszawską. Dodatkowo jedna krytyczka sztuki, która mówiła o muzealnej edukacji. Zbyt duża liczba gości i rozrzut tematyczny spowodowały, że do dyskusji doszło dopiero po przedłużających się prezentacjach.

A przecież wszyscy na nią czekali. Temat na czasie i elektryzujący środowisko w całej Polsce. Żyjemy przecież w wyjątkowym momencie, bo zaczęły wreszcie powstawać nowe muzea i centra sztuki współczesnej. Niedawny Kongres Kultury uświadomił z kolei ludziom, że są środowiskiem i mogą coś zrobić, a przynajmniej stanowić grupę nacisku. Ożywienie środowiska związane jest jednak najbardziej z wkroczeniem na pole sztuki (pole minowe – chciałoby się napisać) ludzi młodego pokolenia, dobrze wyedukowanych obywatelsko, i – co bardzo ważne – nie bojących się zakwestionować popularnych w polskim świecie sztuki niepisanych hierarchii i uznawanych za oczywiste sposobów postępowania, przede wszystkim zaś milczenia w ważnych sprawach.

W Krakowie, jak to ujął prowadzący dyskusję Andrzej Szczerski, sytuacja jest najbardziej dynamiczna.

Po tym wprowadzeniu, pragnę wspomnieć jedynie o pewnym incydencie. Gdy wreszcie doszło do dyskusji, od razu zeszło na sytuację w Krakowie. Trudno się temu dziwić, zważywszy na to, że tego samego dnia miała odbywać się pierwsza sesja Rady Miasta na temat przyszłego muzeum, że powstał Obywatelski Komitet na rzecz przejrzystości w polityce kulturalnej Krakowa. Prawdę mówiąc, całkiem spora publiczność zebrała się bynajmniej nie z ciekawości względem muzeum wrocławskiego czy warszawskiego, lecz po to, by wysłuchać prezentacji Maszy Potockiej – przyszłej dyrektor muzeum. Miało to być bowiem jej pierwsze publiczne wystąpienie na ten temat. Do tej pory działania miasta mające doprowadzić do powstania owego muzeum, były prowadzone w zaciszu gabinetów, ludzie zaś wymieniali się plotkami i pogłoskami.

Wracając do dyskusji, pytania odnosiły się głównie do kwestii kolekcji. W prezentacji mowa była o tym, jakie to zbiory mogą stanowić bazę dla powstającego muzeum, wymienionych zostało kilka. Kilka osób (m.in. Gaweł i Magda Kownaccy) wyraziło wątpliwości czy rzeczywiście muzeum powinno powstawać w ten właśnie sposób – zaczynając się od istniejącej już kolekcji czy wręcz kilku różnych. W końcu Agnieszka Kilian zadała wprost pytanie: czy muzeum w ogóle powinno powstawać na bazie kolekcji, czy nie powinno się po prostu zacząć od stworzenia jego wizji, a potem stosownie do niej gromadzić dzieła.

W odpowiedzi głos zabrała Dorota Monkiewicz i powiedziała rzecz niebywałą. Pokrótce streszczając: ona nie może już znieść takich pytań i dyskutować na temat kształtu muzeum i jego związku z kolekcją. Ona ma to już za sobą, bardzo wiele takich dyskusji… Ona spotykała z Hanką Wróblewską… tak intensywnie dyskutowały tę sprawę, że Dorota Monkiewicz temat uważa za zamknięty…

Głos ten spowodował konsternację na sali.

Zdradza on więcej niż się wydaje. Otóż, jest w nim zawarte, spontanicznie sformułowane wykluczenie osoby, która zadała pytanie, z grona ekspertów – osób wtajemniczonych, należących do grona „my z Hanką”, wiedzących co jest grane w kwestii muzeów i jaką kwestię wypada poddawać dyskusji, nie będąc stawianym do kąta za zadawanie oklepanych, nudnych pytań. Niezbyt zgrabnie unikając odpowiedzi na zapewne niewygodne dla siebie pytanie, Dorota Monkiewicz, obecnie zatrudniona na etacie urzędniczym we Wrocławiu i zajmująca się tworzeniem tam nowego muzeum, pokazała nie tylko pytającej, ale i wszystkim słuchaczom, miejsce w szeregu. „Zamknij buzię, nie wiesz bowiem wszystkiego i nie znasz odpowiednich ludzi” – zdaje się sugerować ta zdumiewająca w publicznej dyskusji wypowiedź.

Wypowiedź byłej szefowej AICi, doświadczonej kuratorki Muzeum Narodowego w Warszawie i twórczyni muzeów – teraz Wrocław po epizodzie warszawskim – świadczy o tym, że cała modna mowa o tworzeniu zupełnie nowych instytucji, o polityce równości, otwieraniu muzeów, docieraniu do nowej publiczności, może być tylko czczym gadaniem. Po co zapraszać DJ-ów i mieć muzeum otwarte do późna, skoro zmiany nie zaszły w głowach jego twórców?

Link do bloga >>

Pierwsze spotkanie Forum Obywatelskiego Sztuki Współczesnej 1 grudnia!

2009-11-21T19:39:00.002+01:00

Szanowni Państwo,

Bardzo dziękujemy za odpowiedź na list grupy inicjatywnej Obywatelskim Forum Sztuki Współczesnej.
Serdecznie zapraszamy na spotkanie założycielskie Forum, które odbędzie się 1 grudnia 2009 o godz. 11.00 w sali kinowej Muzeum Narodowego w Warszawie.
Podczas spotkania poddamy dyskusji sposób funkcjonowania Forum oraz wyłonimy zespół roboczy. Najważniejszymi z punktów programu staną się projekt ustawy o instytutach branżowych (w tym Instytutu Sztuk Wizualnych) oraz sformułowanie postulatów naszego środowiska.
Do tej pory do OFSW zapisało się prawie 150 osób. Ciągle czekamy na nowe zgłoszenia. Prosimy więc Państwa o poinformowanie o Forum i spotkaniu wszystkich zainteresowanych, do których nie udało nam się dotrzeć.

Z pozdrowieniami,

Grupa inicjatywna Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej

Debata dotycząca muzeów w tym przyszłego Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie na blogu Art Aktualia

2009-11-21T19:36:00.001+01:00

18 listopada w Krakowie odbędzie się zorganizowana przez Sekcję Polską Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki AICA dyskusja panelowa „Nowe muzea sztuki współczesnej w Polsce – program, publiczność, edukacja”.
W trakcie spotkania zostanie przedstawiona aktualna sytuacja muzeów i kolekcji sztuki współczesnej w Krakowie, Warszawie i Wrocławiu oraz idea powołania Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej.

Najgorętszym tematem będzie prawdopodobnie kwestia krakowskich instytucji, a szczególnie atmosfera wokół powstającego w dawnej Fabryce Schindlera Muzeum Sztuki Nowoczesnej.

Przejdź do źródła

Powstało Forum Obywatelskie Sztuki Współczesnej

2009-11-21T19:33:00.001+01:00

Koleżanki i Koledzy, Sztuka współczesna i związane z nią środowiska gwałtownie się rozwijają i zmieniają. Pociąga to za sobą potrzebę środowiskowej debaty i przeprowadzenia reform, które pozwolą nam lepiej funkcjonować oraz propagować sztukę współczesną. Dlatego uważamy, że zaistniała potrzeba wyłonienia naszej reprezentacji.

Niżej podpisana grupa występuje z inicjatywą powołania Obywatelskiego Forum Sztuki Współczesnej. Szczegóły propozycji wyjaśnia załączony tekst.
Jeśli zgadzasz się przystąpić do OFSW, napisz maila na adres forumsztukiwspolczesnej@gmail.com. Następnym krokiem będzie zorganizowanie spotkania i wyłonienie zespołu roboczego, którego zadaniem stanie się koordynacja prac OFSW.
Liczymy na Twój udział.
Z serdecznymi pozdrowieniami,
Obywatelskie Forum Sztuki Współczesnej

Mirosław Bałka
Waldemar Baraniewski
Łukasz Gorczyca
Piotr Krajewski
Zbigniew Libera
Dorota Monkiewicz
Agnieszka Morawińska
Joanna Mytkowska
Piotr Piotrowski
Andrzej Przywara
Anda Rottenberg
Karol Sienkiewicz
Monika Sosnowska
Jarosław Suchan
Monika Szewczyk
Aneta Szyłak
Hanna Wróblewska
Artur Żmijewski

Konkurs czy dyktat ministra. Roman Pawłowski w GW

2009-11-13T21:22:00.003+01:00

Kto obejmie dyrekcję Centrum Sztuki Współczesnej po Wojciechu Krukowskim? Środowiska twórcze domagają się międzynarodowego konkursu. Tymczasem minister kultury Bogdan Zdrojewski sam wybiera kandydata.

Link do źródła >>

Notatka ze spotkania w Goldex Poldex. Nowe ustalenia!

2009-11-03T22:15:00.003+01:00

Kraków dn. 01.11.2009

Dziś o godzinie 18:00 w Goldex Poldex przy ulicy Józefińskiej 21/12 odbyło się spotkanie dotyczące dalszych działań w odpowiedzi na reakcje władz Miasta Krakowa na list złożony przez Wilhelma Sasnala i Martę Deskur Prezydentowi, Prof. Jackowi Majchrowskiemu.

Zrelacjonowano przebieg nieformalnego spotkania z Pełnomocnikiem Prezydenta Miasta Krakowa do Spraw Kultury i Promocji Miasta, Panem Filipem Berkowiczem, w którym udział brali: Marta Deskur, Jan Simon i Ewa Małgorzata Tatar. Na spotkaniu Pełnomocnik wyraził swoją niechęć wobec publicznej debaty na temat roli i funkcjonowania Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie oraz innych instytucji zajmujących się sztukami wizualnymi, szczególnie Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki. Mimo to zaproponowaliśmy przeprowadzenie debaty jeszcze w tym roku, przed powołaniem MSW, głównie w sprawie procedur powoływania dyrektora, zmian w obecnym statucie i utworzenia rady, która byłaby doradczą komórką reprezentującą środowiska twórców i Urząd Miasta w sprawie podejmowania decyzji w obrębie sztuk wizualnych. Na to Filip Berkowicz wyraził poparcie dla debaty, która jednak powinna według niego odbyć się w styczniu 2010 roku. Pełnomocnik potwierdził zorganizowanie również w styczniu 2010, otwartego konkursu na przyszłego dyrektora Bunkra Sztuki rozstrzyganego przez ekspertów. Stwierdził, że rozpisanie konkursu na dyrektora MSW w tym momencie, jest nie możliwe z powodu braku czasu. Potwierdził chęć współpracy po powołaniu MSW i jego dyrektora

Ustalono, że:

- zostanie przekazany Prezydentowi list, w którym sygnatariusze odpowiedzą negatywnie na jego prośbę wskazania kandydatów na członków Rady Programowej przyszłego Muzeum. Umotywowane to zostanie
m. in. tym, że byłoby to działanie wbrew stawianym postulatom transparencji procedur i decyzji władz w sprawie wspomnianych instytucji oraz tym, że przedstawiony nam do wglądu statut przyszłego Muzeum Sztuki Współczesnej nie precyzuje funkcji i roli Rady Programowej. W liście przekazanym Prezydentowi znajdzie się też informacja o tym, że będziemy dążyć do zorganizowania otwartej debaty, podczas której będzie poruszana sprawa sposobu funkcjonowania przyszłego Muzeum, w tym obsadzania stanowiska dyrektora, członków Rady Programowej, kwestia statusu i sposobu funkcjonowania przyszłego Muzeum.

- zgodzono się, że kwestie zorganizowania publicznej debaty w sprawie Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie powinny zostać poruszone publicznie na sesji AICA – Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki organizowanej 18.11.2009 roku w Instytucie Historii Sztuki UJ.

W spotkaniu w Goldex Poldex udział wzięli:

     Marta Deskur

     Jarosław Gawlik

     Aleksandra Jach

     Agnieszka Kilian

     Agnieszka Klepacka

     Dominik Kuryłek

     Patrycja Musiał

     Anka Sasnal

     Wilhelm Sasnal

     Jan Simon

     Łukasz Skąpski

     Jan Sowa

     Ewa Małgorzata Tatar

     Magdalena Ujma

     Obecny był też Kacper Sasnal, który nie brał udziału w dyskusji ;).

Pasjonaci nie mają siły przebicia. Wywiad Łukasza Gazura z Marią Anną Potocką w "Dzienniku polskim"

2009-11-03T18:00:00.000+01:00

ROZMOWA. Z MARIĄ ANNĄ POTOCKĄ, kandydatką na dyrektora Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie, o tym, co jest prawdą

W związku z napiętą sytuacją, jaka ostatnio panowała wokół nowej placówki, postanowiłem, że zaproponuję Pani grę w "Czy prawdą jest, że...".

Przejdź do źródła

Spotkanie robocze, Goldex Poldex, 01.11.2009 o godzinie 18:00

2009-11-01T00:54:00.006+01:00

Obecność obowiązkowa!

Dyrektor muzeum: Maria Anna Potocka. Łukasz Gazur w "Dzienniku Polskim"

2009-10-31T11:47:00.001+01:00

Potwierdziły się nieoficjalne informacje: Maria Anna Potocka została wytypowana na stanowisko dyrektora nowo powstającego Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie.

Przejdź do źródła

Nowy dyrektor nowego muzeum. Łukasz Gazur w "Dzienniku Polskim"

2009-10-29T20:03:00.000+01:00

Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie to wciąż więcej pytań niż odpowiedzi: kolekcja zbudowana wokół Grupy Krakowskiej czy reagująca na to, co dzieje się dziś? Skupiona na Krakowie czy umieszczona w międzynarodowym kontekście?

Znamy natomiast najważniejszą odpowiedź: wczoraj propozycję objęcia stanowiska dyrektora muzeum "w organizacji" otrzymała Maria Anna Potocka, dyrektorka Bunkra Sztuki. Jak twierdzi jeden z urzędników, otrzymała taką propozycję podczas spotkania z prezydentem Jackiem Majchrowskim. Na razie trwają jeszcze konsultacje dotyczące szczegółów.

Przejdź do źródła

Muzeum, którego nie ma. Łukasz Gazur w "Dzienniku Polskim"

2009-10-29T19:57:00.003+01:00

Nowo powstające Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie wciąż nie ma nie tylko budynku, ale także dyrektora i kolekcji. To skandal - oceniają przedstawiciele krakowskiego środowiska artystycznego.

Przejdź do źródła

Apel do prezydenta Krakowa ws. placówek sztuki współczesnej - PAP

2009-10-29T19:50:00.001+01:00

Prawie 200 artystów i ludzi sztuki z całej Polski podpisało się pod apelem do prezydenta Krakowa o rozpisanie otwartych i rozstrzyganych przez ekspertów konkursów na stanowiska dyrektorów: Bunkra Sztuki i powstającego na krakowskim Zabłociu Muzeum Sztuki Współczesnej.

Przejdź do źródła

Sprawozdanie z otwartego spotkania w Goldex Poldex. Wojciech Szymański .

2009-10-29T18:08:00.005+01:00

27. października o godzinie 18.00 w siedzibie Goldex Poldex na Podgórzu odbyło się otwarte dla wszystkich zainteresowanych spotkanie, na którym obecni byli inicjatorzy Listu otwartego do Prezydenta Miasta Krakowa, w tym składający go dzień wcześniej Marta Deskur i Wilhelm Sasnal.

Po zrelacjonowaniu przebiegu spotkania z Prezydentem, na którym z zainteresowaniem zostały przyjęte nasze postulaty, Wilhelm Sasnal opowiedział o propozycji złożonej przez prof. Jacka Majchrowskiego, w myśl której sygnatariusze Listu mieliby zaproponować mu listę ekspertów mogących wejść do rady programowej powtającego Muzeum Sztuki Współczesnej i Galerii Sztuki Współczesnej „Bunkier Sztuki”.

W trakcie dyskusji na temat propozycji Prezydenta, jej uczestnicy uzgodnili, że nie dysponują społecznym przyzwoleniem, które legitymizowałoby przygotowanie takiej listy. Większość uczestników spotkania podkreślała, że zgromadzone pod Listem Otwartym (ciągle można wyrażać poparcie inicjatywy na stronie www.obieg.pl) podpisy nie upoważniają ani inicjatorów, ani zgromadzonych w Goldex Poldex do wykorzystywania zaufania sygnatariuszy w ten sposób. W Liście bowiem postawione zostały dwa postulaty:

1. Zapoznanie opinii publicznej z działaniami Miasta wobec obu placówek, transparencja owych działań.
2. Rozpisanie otwartych i rozstrzyganych przez ekspertów konkursów na stanowiska dyrektorskie.

Wobec tego została podjęta decyzja o zorganizowaniu otwartej debaty publicznej, która zajmując się postulatem drugim, swoją formą spełni postulat pierwszy. W celu rzetelnego przygotowania się do niej, postanowiono, że Wilhelm Sasnal i Marta Deskur poproszą Miasto o przekazanie Statutu Muzeum Sztuki Współczesnej i innych niezbędnych dokumentów.
Postanowiono, że na debatę zostaną zaproszeni eksperci, np. dyrektorzy najważniejszych instytucji muzealnych w kraju, a także przedstawiciele: krakowskich środowisk twórczych, Uniwersytetu oraz władz Miasta.

Wierzymy, że właśnie taka debata będzie pomocą dla Prezydenta i dzięki niej może zostać wyłonione ciało doradzające w kwestiach proceduralnych.

Po zakończeniu spotkania Wilhelm Sasnal poinformował o podjętych decyzjach Pełnomocnika Prezydenta Miasta Krakowa ds. Kultury, Filipa Berkowicza, który zgodził się przekazać Statut Muzeum.

Chcielibyśmy także odnieść się do wypowiedzi p. Berkowicza, która znalazła się w tekście Doroty Jareckiej Artyści chcą współdecydować o muzeum w Krakowie we wczorajszym wydaniu „Gazety Wyborczej”, z której wynika, iż „sygnatariusze listu mają w tym tygodniu przedstawić prezydentowi propozycje osób, które mogłyby wejść do rady programowej Muzeum Sztuki Współczesnej”. Zgromadzeni na spotkaniu w Goldex Poldex nie podjęli decyzji w tej sprawie, obawiając się, iż wskazanie ekspertów mogłoby zostać poczytane jako zajmowanie określonego stanowiska w sprawach personalnych.

Jeszcze raz podkreślamy, że nie chodzi nam o personalia, tylko o jasne i przejrzyste procedury wyboru osób na jedne z najważniejszych dla kultury Krakowa stanowisk. Świadczy o tym także i to, że na spotkanie w Goldex Poldex zaproszona została aktualna dyrektorka Bunkra Sztuki, dr Maria Anna Potocka, o której personalne zaatakowanie zostali przez niektórych posądzeni inicjatorzy Listu otwartego.

Inicjatorzy powstania Listu oraz spotkania w Goldex Poldex nie zgadzają się z tekstem Katarzyny Janiszewskiej zatytułowanym Kraków: cała Polska atakuje Majchrowskiego, który ukazał się wczoraj w wydaniu internetowym „Gazety Krakowskiej”. Po pierwsze bowiem List nie jest wymierzony w kogokolwiek, w tym prof. Jacka Majchrowskiego, a jego autorom najdalej jest od ataków personalnych. Po drugie, nieprawdziwa jest informacja zawarta w tekście, wedle której „Jacek Majchrowski jednak bardzo zdawkowo skomentował zawarte w liście postulaty jawności polityki kulturalnej i przeprowadzenia konkursów na dyrektorów”. O zainteresowaniu Prezydenta świadczy szybkie i życzliwe przyjęcie Marty Deskur i Wilhelma Sasnala, a także bezproblemowe przekazanie Statutu Muzeum Sztuki Współczesnej.

O dalszych działaniach Inicjatywy oraz o przygotowywaniu otwartej publicznej debaty będziemy informować na bieżąco.

Artyści chcą współdecydować o muzeum w Krakowie. Tekst Doroty Jareckiej w Gazecie Wyborczej

2009-10-28T14:42:00.007+01:00

W poniedziałek Wilhelm Sasnal i Marta Deskur, znani artyści mieszkający w Krakowie, złożyli na ręce prezydenta Krakowa Jacka Majchrowskiego list. Poprosili w nim o prowadzenie jawnej polityki wobec instytucji sztuki współczesnej w Krakowie.

Przejdź do źródła >>

Zapraszamy na spotkanie robocze w sprawie dalszych działań

2009-10-27T12:13:00.002+01:00

Wszystkich którzy podpisali list i tych, którym polityka kulturalna miasta nie jest obojętna zapraszamy na spotkanie organizacyjne które odbędzie się 27 października 2009 o godzinie 18:00 w siedzibie Spółdzielni Goldex Poldex przy ul. Józefińskiej 21/12 na krakowskim Podgórzu.

Inicjatywa na rzecz nowych standardów w krakowskiej polityce kulturalnej

2009-10-27T11:49:00.001+01:00

Komitet obywatelski zawiązany na rzecz dbania o transparencję polityki kulturalnej Miasta Krakowa wobec sztuk wizualnych. Pierwszą akcją inicjatywy był list otwarty do Prezydenta Miasta Krakowa, prof. Jacka Majchrowskiego, wręczony mu przez sygnatariuszy, Martę Deskur i Wilhelma Sasnala, 26 października 2009 roku. List zamieszczamy poniżej.

List otwarty do Prezydenta Miasta Krakowa

2009-10-27T11:46:00.011+01:00

Kraków dn. 25.10.2009

Sz. P. Prof. Jacek Majchrowski,
Prezydent Miasta Krakowa

List otwarty do Prezydenta Miasta Krakowa

Kierując się troską o dobre funkcjonowanie tak ważnych dla Krakowa instytucji kultury, jak Galeria Sztuki Współczesnej „Bunkier Sztuki” oraz powstające Muzeum Sztuki Współczesnej na Zabłociu, zwracamy się z uprzejmą prośbą o przedstawienie opinii publicznej wizji i kierunku rozwoju obranego przez miasto dla tych placówek.

Postulujemy zapoznanie opinii publicznej z działaniami odnoszącymi się do obsady funkcji dyrektorskich w powstającym Muzeum i w Bunkrze, gdzie kadencja obecnego Dyrektora upływa w roku 2010.

Apelujemy o rozpisanie otwartych i rozstrzyganych przez ekspertów konkursów na stanowiska dyrektorów obu instytucji.

Wilhelm Sasnal, artysta, Kraków
Marta Deskur, artystka, Kraków

1. Jarosław Suchan, dyrektor Muzeum Sztuki w Łodzi

2. Joanna Mytkowska, dyrektorka Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie

3. dr Agnieszka Morawińska, dyrektorka Zachęty Narodowej Galerii Sztuki, Warszawa

4. Adam Szymczyk, dyrektor Kunstahalle w Bazylei

5. Anda Rottenberg, krytyczka sztuki, Warszawa

6. Wojciech Krukowski, dyrektor CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa

7. Aneta Szyłak, dyrektorka Instytutu Sztuki Wyspa, Gdańsk

8. Piotr Krajewski, dyrektor artystyczny Międzynarodowego Biennale Sztuki Mediów WRO, Prezes Fundacji WRO, Wrocław

9. prof. dr hab. Maria Poprzęcka, nauczycielka akademicka, Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego

10. dr hab. Maria Hussakowska, nauczycielka akademicka, Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków

11. Adam Budak, kurator, Kunsthaus, Graz

12. Hanna Wróblewska, wicedyrektorka Zachęty Narodowej Galerii Sztuki, Warszawa

13. Andrzej Przywara, prezes Fundacji Galerii Foksal, Warszawa

14. Łukasz Gorczyca, właściciel Galerii Raster, Warszawa

15. Sławomir Sierakowski, redaktor naczelny „Krytyki Politycznej”, Warszawa

16. Piotr Mucharski, zastępca redaktora naczelnego, „Tygodnik Powszechny”, Kraków

17. Katarzyna Kozyra, artystka, Warszawa

18. Marcin Maciejowski, artysta, Kraków

19. Rafał Bujnowski, artysta, Kraków

20. dr hab. Grzegorz Sztwiertnia, artysta, nauczyciel akademicki ASP w Krakowie

21. dr hab. Piotr Krasny, dyrektor Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków

22. dr Andrzej Szczerski, nauczyciel akademicki, Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków

23. dr hab. Waldemar Baraniewski, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, historyk sztuki

24. prof. dr hab. Ryszard W. Kluszczyński, Kierownik Katedry Mediów i Kultury Audiowizualnej, Uniwersytet Łódzki

25. prof. dr hab. Ryszard Nycz, Wydział Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków

26. prof. Anna Zeidler-Janiszewska, kulturoznawczyni, estetyczka, nauczycielka akademicka, Uniwersytet w Łodzi, Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej w Warszawie

27. prof. Artur Tajber, artysta, Kierownik Katedry Intermediów, ASP w Krakowie

28. Grzegorz Klaman, prezes Fundacji Wyspa Progress, Gdańsk

29. Bogna Świątkowska, prezeska Fundacji Bęc Zmiana, Warszawa

30. dr Jan Sowa, przewodniczący Rady Fundacji Korporacja Ha!art, Kraków

31. Anna Baranowa, historyczka sztuki, członkini zarządu krakowskiego oddziału Stowarzyszenia Historyków Sztuki, Kraków

32. Tomasz Gutkowski, prezes zarządu Fundacji Sztuk Wizualnych, Kraków

33. Stanisław Ruksza, historyk sztuki, dyrektor CSW Kronika w Bytomiu

34. Ignacy Czwartos, artysta, prezes Stowarzyszenia Otwarta Pracownia, Kraków

35. dr Adam Mazur, redaktor naczelny magazynu „Obieg. Pismo o sztuce”, Warszawa

36. dr Piotr Bernatowicz, redaktor naczelny magazynu o sztuce „ARTeon”, Poznań

37. prof. Czesława Frejlich, nauczycielka akademicka ASP w Krakowie, redaktor naczelna kwartalnika „2+3D”

38. Jan Trzupek, krytyk sztuki, Kraków

39. Ewa Małgorzata Tatar, kuratorka, krytyczka i historyczka sztuki, Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków

40. dr Jerzy Hanusek, krytyk sztuki, Instytut Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków

41. Dominik Kuryłek, kurator, Muzeum Narodowe w Krakowie

42. Diana Błońska, kierowniczka archiwum, Muzeum Narodowe w Krakowie
43. Barbara Ciciora, p.o. kierownika Działu Nowoczesnego Malarstwa i Rzeźby, Muzeum Narodowe w Krakowie

44. Katarzyna Bik, rzeczniczka prasowa, Muzeum Narodowe w Krakowie

45. Jolanta Gumula, kierowniczka Sekcji Edukacji, Muzeum Narodowe w Krakowie

46. Piotr Lelek, okręg krakowski ZPAF, Kraków

47. Karol Hordziej, Miesiąc Fotografii w Krakowie

48. Agnieszka Kozak, Miesiąc Fotografii w Krakowie

49. Agnieszka Olszewska, Galeria ZPAF i S-ka, Kraków

50. Andrzej Kramarz, Fundacja Imago Mundi, Kraków

51. Weronika Łodzińska-Duda, kuratorka Galerii Camelot, Kraków

52. Magdalena Ujma, kuratorka, Bunkier Sztuki, Kraków

53. Aleksandra Jach, rzeczniczka prasowa galerii Bunkier Sztuki, Kraków

54. Anna Bargiel, kuratorka, Bunkier Sztuki, Kraków

55. Anna Smolak, kuratorka, Bunkier Sztuki, Kraków

56. Beata Seweryn, kuratorka, Bunkier Sztuki, Kraków

57. Martyna Sztaba, właścicielka Galerii Delikatesy, Kraków

58. Małgorzata Gołębiewska, właścicielka Galerii Nova, Kraków

59. Małgorzata Mleczko, kuratorka, Fundacja No Local, Kraków

60. Patrycja Musiał, kuratorka, Fundacja No Local, Kraków

61. Samuel Nowak, prezes Fundacji Kultura dla Tolerancji, Kraków

62. Łukasz Maciejewski, członek zarządu Fundacji Kultura dla Tolerancji, Kraków

63. Majka Sokal, Członkini Zarządu, Fundacja Kultura dla Tolerancji, Kraków

64. Roman Dziadkiewicz, artysta, prezes Fundacji 36,6, Kraków

65. dr Piotr Marecki, prezes Fundacji Korporacja Ha!art, Kraków

66. Grzegorz Jankowicz, krytyk, redaktor wydawnictwa Korporacja Ha!art, Kraków

67. Kuba Mikurda, teoretyk kultury, redaktor Linii filmowej w Korporacji Ha!art

68. Krzysztof Siatka, dyrektor galerii Foto-Medium-Art, Kraków

69. Magdalena Kownacka, kuratorka, członkini zarządu Fundacji Artyści Innowacja Teoria, Kraków

70. Gaweł Kownacki, kurator, prezes Fundacji Artyści Innowacja Teoria, Kraków

71. Roman Lewandowski, krytyk sztuki i kurator, Kraków

72. Ewa Opałka, krytyczka sztuki, filmoznawczymi, Kraków

73. Monika Kozień, kuratorka, Muzeum Historii Fotografii, Kraków

74. Agnieszka Kilian, prawniczka, kuratorka, Kraków

75. Paweł Brożyński, prezes Fundacji SPLOT, Kraków

76. Fundacja SPLOT, Kraków

77. Wojciech Szymański, historyk sztuki, prezes Stowarzyszenia Podczerwień, Kraków

78. Piotr Płucienniczak, socjolog, wiceprezes Stowarzyszenia Podczerwień, Kraków

79. Aleksandra Szczepan, historyczka literatury, członkini zarządu Stowarzyszenia Podczerwień, Kraków

80. Jan Simon, artysta, Kraków

81. dr Łukasz Skąpski, artysta, nauczyciel akademicki, ASP w Krakowie

82. Zorka Wolny, artystka, nauczycielka akademicka, Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie

83. Alicja Bilińska, artystka, nauczycielka akademicka, ASP w Krakowie

84. Grzegorz Biliński, artysta, nauczyciel akademicki, ASP w Krakowie

85. Rafał Borcz, artysta, nauczyciel akademicki ASP, w Krakowie

86. dr Witold Stelmachniewicz, nauczyciel akademicki, ASP w Krakowie

87. dr hab. Agata Pankiewicz, nauczycielka akademicka, ASP Kraków

88. Wojciech Wilczyk, artysta, Kraków

89. Wojciech Doroszuk, artysta, Kraków

90. Paweł Książek, artysta, Kraków

91. Bartek Materka, artysta, Kraków

92. Joanna Pawlik, artystka, Kraków

93. Alicja Żebrowska, artystka, Kraków
94. Bettina Bereś, artystka, Kraków

95. Paweł Janas, artysta, Kraków

96. Malwina Rzonca, artystka, Kraków

97. Aleksander Janicki, artysta, Kraków

98. Arti Grabowski, artysta, Kraków

99. Wojciech Ćwiertniewicz, artysta, Kraków

100. Rahim Blak, grupa artystyczna, Kraków

101. Mateusz Sikora, rzeźbiarz, Kraków

102. dr hab. Andrzej J. Nowak, Zakład Semiotyki Sztuki, Instytut Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków

103. prof. dr hab. med. Bogdan de Barbaro, kierownik Zakładu Terapii Rodzin Katedry Psychiatrii Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego

104. dr Dorota Wojda, literaturoznawczyni, nauczycielka akademicka, Kraków

105. dr Izabela Szyroka, filozofka, Zakład Historii Filozofii, Instytut Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków

106. dr Roma Sendyka, teoretyczka literatury, Wydział Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków

107. dr Marcin Waligóra, Zakład Bioetyki, Collegium Medicum, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

108. dr Anna Taszycka, filmoznawczymi, Kraków

109. Kuba Sowiński, wykładowca ASP Kraków

110. Katarzyna Nowak, kuratorka, Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha, Kraków

111. Sebastian Liszka, koordynator Klubu Krytyki Politycznej w Krakowie

112. Klub Krytyki Politycznej w Krakowie

113. Anna Sasnal, kuratorka i redaktorka, Kraków

114. Anna Bujnowska, kuratorka, Kraków

115. Justyna Nowicka, redaktorka, Radio Kraków

116. Katarzyna Barańska, redaktorka, „Architektura i Biznes”, Kraków

117. Marta Karpińska, redaktorka, „Architektura i Biznes”, Kraków

118. Grzegorz Stępniak, redaktor „Independent.pl”, Kraków

119. Iwona Bojadżijewa, tłumaczka, Kraków

120. Krzysztof Skoczylas, architekt i architekt krajobrazu, Mobius Architekci, Kraków

121. Katarzyna Borkowska, scenografka, Kraków

122. Jakub de Barbaro, projektant, Spółdzielnia Goldex Poldex, Kraków

123. Wojciech Kubiena, projektant, Kraków

124. Tomasz Sikora, fotograf, Kraków

125. Michał Borczuch, reżyser teatralny, Kraków

126. Krzysztof Garbaczewski, reżyser teatralny, Kraków

127. Marta Ojrzyńska, aktorka Narodowego Teatru Starego w Krakowie

128. Dominika Knapik, aktorka, tancerka, choreografka, Kraków

129. Krzysztof Zarzecki, aktor Narodowego Starego Teatru w Krakowie

130. Krzysztof Zawadzki, aktor Narodowego Starego Teatru w Krakowie

131. Marcin Baran, poeta, Kraków

132. Sławomir Shuty, pisarz, Kraków

133. Joanna Pawluśkiewicz, pisarka, Kraków

134. Karolina Kolenda, historyczka sztuki, tłumaczka, doktorantka, Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków

135. Łukasz Białkowski, krytyk sztuki, doktorant, Instytut Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków

136. Aneta Rostkowska, krytyczka sztuki, doktorantka, Instytut Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków

137. Leszek Wroński, logik, doktorant, Instytut Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków

138. Przemysław Tacik, doktorant, Instytut Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków

139. Michał Zawada, artysta, student Uniwersytetu Jagiellońskiego Kraków

140. Agnieszka Greiner, studentka Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków

141. Halszka Brzóska, studentka Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków

142. dr Małgorzata Lisiewicz, nauczycielka akademicka, Instytut Historii Sztuki UAM w Poznaniu

143. dr Dorota Folga-Januszewska, muzeolożka, historyczka sztuki, nauczycielka akademicka, UKSW, Warszawa

144. Ewa Toniak, historyczka sztuki, Warszawa

145. Dorota Grobelna, historyczka kultury, Poznań

146. Piotr Kosiewski, redaktor pisma „Kresy”, Warszawa

147. dr Piotr Rypson, krytyk sztuki, Warszawa

148. Anna Gruszka, krytyczka sztuki, Londyn

149. Marcin Krasny, krytyk sztuki, Warszawa

150. Michał Woliński, redaktor naczelny magazynu „Piktogram”, Warszawa

151. Paweł Dunin-Wąsowicz, redaktor naczelny pisma „Lampa”, Warszawa

152. Joanna Zielińska, kurator programowy, CSW Znaki Czasu w Toruniu

153. Daniel Muzyczuk, kurator CSW Znaki Czasu w Toruniu

154. Agnieszka Pindera, kuratorka CSW Znaki Czasu w Toruniu

155. Łukasz Ronduda, kurator w CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa

156. Kaja Pawełek, kuratorka, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa

157. Agnieszka Sural, kuratorka, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa

158. Marianna Dobkowska, kuratorka w CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa

159. Maria Brewińska, kuratorka, Warszawa

160. Magdalena Ziółkowska, kuratorka, Muzeum Sztuki, Łódź

161. Bartłomiej Roch Remisko, kurator, Warszawa

162. Piotr Stasiowski, kurator, BWA we Wrocławiu

163. Paweł Sosnowski, właściciel Galerii Appendix2, Warszawa

164. Paulina Przybył Ołowska, artystka, Mszana Dolna

165. dr Małgorzata Dawidek Gryglicka, artystka, Poznań

166. Bogna Burska, artystka, Gdańsk

167. Zbigniew Rogalski, artysta, Warszawa

168. Zuzanna Janin, artystka, Warszawa

169. Jakub Szczęsny, artysta, Warszawa

170. Anna Baumgart, artystka, Warszawa

171. Joanna Warsza, artystka, prezeska Fundacji im. Laury Palmer, Warszawa

172. Agata Bogacka, artystka, Warszawa

173. Daniel Rumiancew, artysta, Warszawa

174. Zofia Kulik, artystka, Warszawa

175. Kamil Kuskowski, artysta, nauczyciel akademicki ASP w Łodzi

176. Julita Wójcik, artystka, Gdańsk

177. prof. Józef Robakowski, artysta, Łódź

178. Robert Rumas, artysta i scenograf, Gdańsk

179. Marysia Lewandowska, artystka, profesor Konstfack, Sztokholm

180. Jacek Niegoda, artysta, Gdańsk

181. Hubert Czerepok, artysta, Warszawa

182. Wojciech Duda, artysta, Poznań

183. Mikołaj Długosz, artysta, Warszawa

184. Stefan Okołowicz, artysta i witkacolog, Warszawa

185. Anna-Maria Karczmarska, artystka i scenografka, Warszawa

186. Olga Lewicka, artystka, Wrocław

187. Przemysław Kwiek, artysta, prezes Stowarzyszenia Artystów Sztuk Innych, Warszawa

188. Rafał Jakubowicz, artysta, Poznań

189. Krzysztof Miękus, fotograf, Gdańsk

190. Piotr Bazylko, kolekcjoner i promotor sztuki, Warszawa

191. Monika Weychert-Waluszko, redaktorka TP Kultura, Warszawa

192. Marta Wójcicka, Instytut Adama Mickiewicza, Warszawa

193. Katarzyna Warnke, aktorka Teatru Rozmaitości, Warszawa

194. Katarzyna Czeczot, Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk, Warszawa

195. Katarzyna Bratkowska, historyczka literatury, Warszawa

196. Lidia Makowska, Inicjatywa Indeks 73, prezeska Stowarzyszenia Kultura Miejska w Gdańsku

197. Michał Zadara, reżyser, Warszawa

198. Adam Wiedemann, poeta, Warszawa

199. Marcin Cecko, poeta, Warszawa